เนื้อความคำพิพากษา
โจทย์ฟ้องว่า จำเลยกับผู้ตายมีสาเหตุโกรธเคืองกันด้วยเรื่อง ป. ผู้ตายจับห่อมูลฝิ่นซึ่ง ช. จำเลยใช้ให้คนไปซื้อโดยเข้ามาให้ในเรือนจำในวันเกิดเหตุ ช. จำเลยได้ใช้ไม้เกราะขนาดโต ๓ นิ้ว ตีถูกสีสะ ป. ๑ ที แล้วหนีไป ก. จำเลยตีซ้ำอีก ๒ ทีรวมเปนแผล ๓ แห่ง แลที่สีสะ ๒ แห่งเปน บาดแผลฟกบวมแลช้ำ หากกระเทือนถึงหลอดโลหิตในสมองแตก ป. ถึงแก่ความตายขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยความพยาบาดมาทหมาย ฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ช. จำเลยมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ตามมาตรา ๒๕๑ ส่วนสาเหตุเท่าที่ปรากฏนั้นยังไม่พอจะสันนิษฐานว่า จำเลยฆ่าคนตายด้วยความพยาบาดมาทหมาย
