คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน สำนักสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน เขตพื้นที่ประเวศที่ 10/2543 ลงวันที่ 30 ตุลาคม 2543
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์
ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามมาตรา 54 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 จึงไม่รับโจทก์ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งว่า อุทธรณ์ของโจทก์ที่โต้แย้งว่า คำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย และการที่ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่าการกระทำของนายโกวิทตามที่โจทก์อ้างเป็นเหตุเลิกจ้างมิใช่เป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของนายจ้างกรณีร้ายแรงตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541มาตรา 119(4) นั้น ถือว่าข้อเท็จจริงที่ศาลรับฟังดังกล่าวเป็นกรณีผิดข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานกรณีร้ายแรงตามข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน ข้อ 5.3 และข้อ 5.18 อุทธรณ์ของโจทก์จึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายทั้งสิ้น โปรดรับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปศาลฎีกามีคำสั่งว่า "
ศาลฎีกาวินิจฉัย
พิเคราะห์แล้ว ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า นายโกวิท โพธิ์แก้ว ลูกจ้างของโจทก์ยืมเงินนางทองจันทร์ โสมอินทร์ในฐานะเพื่อนด้วยความสมัครใจโดยไม่เคยใช้อำนาจหน้าที่ในฐานะผู้บังคับบัญชา หรือกระทำการใดให้เสียความเที่ยงธรรมในการปฏิบัติหน้าที่ และในขณะให้กู้ยืมเงินนายโกวิทไม่มีฐานะเป็นผู้บังคับบัญชาซึ่งหมายความว่า แม้ตามคำให้การของจำเลยจะยอมรับว่า นายโกวิทเป็นผู้บังคับบัญชาของนางทองจันทร์ตามข้ออ้างของโจทก์ก็ตามแต่นางทองจันทร์ ให้นายโกวิทกู้ยืมเงินด้วยความสมัครใจในฐานะเพื่อนมิใช่ให้กู้ยืมในฐานะที่นายโกวิท เป็นผู้บังคับบัญชา ดังนั้น
ที่โจทก์อุทธรณ์ว่า ข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางฟังยุติดังกล่าวถือว่านายโกวิทผิดข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของโจทก์ เป็นกรณีร้ายแรงหรือไม่ และคำสั่งของจำเลยชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ จึงเป็นอุทธรณ์ข้อกฎหมาย ให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้เพื่อพิจารณาดำเนินการต่อไป"
