คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยปลอมหนังสือ เบิกความเท็จและการกระทำพะยานเท็จ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลจังหวัดพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์จึงยื่นอุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาศาลจังหวัด โดยเขียนสำเนาอุทธรณ์แซกลงไปในระหว่างบรรทัดเต็มเป็นพืดไปหมด ศาลจังหวัดตรวจคำคู่ความตาม ม.๑๘ ประมวลวิธีพิจารราความแพ่งและสั่งว่า โจทก์เขียนสำเนาแซกเข้าระหว่างบรรทัดทำให้อ่านุยากสำหรับจำเลย ให้โจทก์ทำสำเนาใหม่ยื่นภายในสามวัน โจทก์ยื่นคำแถลงยืนยันและไม่ยอมรับสำเนาคืนไป ศาลจังหวัดจึงสั่งไม่รับฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์ตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๑๕
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลมีอำนาจที่จนตรวจดูคำคู่ความตามาตรา ๑๘ ส่วนคำคู่ควมฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์นั้น ต้องใช้แบบพิมพ์ ถ้าไม่ปฏิบัติตามศาลย่อมสั่งไม่รับได้ ดังที่บัญญัติไว้ใน ม.๖๗ ที่ศาลอุทธรณ์อ้างถึงว่า "ฯลฯในการยื่นหรือสั่งคำคู่ความ ฯลฯ อันจนต้องทำตามแบบพิมพ์ที่จัดไว้ ฯลฯ คู่ความหรือบุคคลผู้เกี่ยวข้องจะต้องใช้กระดาษแบบพิมพ์นั้น ฯลฯ" ในคดีนี้โจทก์ไม่เขียนหนังสือคำคู่ความไปตามบรรทัดซึ่งจัดไว้ในแบบพิมพ์นั้น จึงเรียกได้ว่าโจทก์ไม่ปฏิบัติตาม ม.๖๗ เพราะไม่ใช้กระดาษแบบพิมพ์ให้ถูกต้องจึง
Result
พิพากษายืน.
