คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกับ ร. นายประกัน และ บ. เบิกความเท็จและนำสืบแสดงพยานหลักฐานอันเป็นเท็จในการพิจารณาคดีไต่สวนคำร้องของ ร. ที่ยื่นเพื่อขอลดค่าปรับฐานผิดสัญญาประกันว่า พ. จำเลยซึ่ง ร. เป็นผู้ประกันไปถึงแก่ความตาย ทั้ง ๆ ที่ พ. ยังมีชีวิตอยู่ ทำให้ศาลเชื่อและลดค่าปรับให้แก่ร. นายประกัน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177, 180, 83จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 177, 180 และลงโทษจำคุกทั้งสองกระทงจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยถูกอ้างเป็นพยานได้เข้าเบิกความในชั้นไต่สวนคำร้องขอลดค่าปรับของนายรูญนายประกันนายพังจำเลยในคดีอาญาของศาลจังหวัดภูเขียวและในการเบิกความนั้นจำเลยได้รับรองใบมรณบัตรของนายพังซึ่งจำเลยเป็นผู้ออก
ต่อมาปรากฏว่านายพังยังไม่ได้ถึงแก่ความตาย ในข้อหาเบิกความเท็จ โจทก์นำสืบอ้างสำนวนชั้นไต่สวนคำร้องขอลดค่าปรับของนายประกันซึ่งจำเลยนี้ได้เบิกความไว้ว่า จำเลยดำรงตำแหน่งสารวัตรกำนันมีหน้าที่รับแจ้งการเกิดการตายด้วย นายบินได้มาแจ้งว่า นายพังเป็นโรคท้องร่วงมาตายที่บ้านของเขา และได้จัดการเผาศพไปแล้ว จำเลยได้ออกใบมรณบัตรให้ถือไว้เป็นหลักฐาน เห็นอีกจำได้ ทนายผู้ร้องเอาใบมรณบัตรในสำนวนให้จำเลยดู จำเลยดูแล้วว่าใช่ ดังนี้ เห็นว่าตามคำเบิกความของจำเลยไม่ปรากฏว่า จำเลยได้ยืนยันว่านายพังเป็นโรคท้องร่วงและถึงแก่ความตายที่บ้านของตนดังที่โจทก์ฟ้อง ทั้งไม่ได้ยืนยันในคำพูดของนายบินที่มาแจ้งว่านายพังถึงแก่ความตายด้วยโรคท้องร่วงนั้นเป็นความจริง
พยานหลักฐานของโจทก์จึงเจือสมพยานจำเลยที่ว่าจำเลยได้ออกมรณบัตรให้ตามที่นายบินมาแจ้งโดยจำเลยไม่รู้ว่านายพังตายจริงหรือไม่ เมื่อจำเลยไม่ได้เบิกความยืนยันในการตายของนายพังแม้ภายหลังปรากฏว่านายพังยังมีชีวิตอยู่ ก็ถือไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิดฐานเบิกความเท็จ และฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยไม่ได้นำสืบหรือแสดงพยานหลักฐานอันเป็นเท็จพิพากษายืน
