คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ขายนาให้ พ.๒ แปลงแล้วต่อมาได้นำความเท็จไปแจ้งต่อกรมการอำเภอขอโอนขายแลยกที่นาให้แก่ ม.ส.ฝ. เจ้าพนักงานหลงเชื่อจึงแก้ทะเบียนให้ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาชญามาตรา ๓๒๗ - ๑๑๘ - ๒๒๖ -๗๑ ศาลเดิมฟังว่านาแปลงที่จำเลยโอนให้ ส.แล ม. นั้นเป็นคนละแปลงกับที่ขายให้ พ.ส่วนแปลงที่ ๑ ที่ยกให้ ฝ. เป็นนาที่ได้ขายให้ พ. ไปแล้วแลเห็นว่าไม่เป็นผิดตามโจทก์ฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยได้ยกที่นาให้ ฝ. จริงเมื่อจำเลยไปแจ้งความขอแก้ทะเบียนเป็นชื่อ ฝ. จึงไม่ได้แจ้งความเท็จไม่เป็นผิดตาม ม.๑๑๘ - ๒๒๖ หรือฐานบุกรุก
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าประเด็นอยู่ที่จำเลยแสดงว่ามีอำนาจโอนให้ หาใช่อยู่ที่การโอนไม่ แต่ศาลล่างกลับไปวินิจฉัยถึงการโอนซึ่งเป็นการวินิจฉัยผิดประเด็นผิดวิธีพิจารณา เมื่อศาลล่างยังไม่ได้วินิจฉัยประเด็นข้อนี้ศาลฎีกาย่อมวินิจฉัยในข้อนี้ได้ ซึ่งทางพิจารณาฟังได้ว่าจำเลยโอนที่นารายนี้ยกให้ ฝ. โดยรู้แล้วว่าไม่มีอำนาจจะทำได้ เพราะได้ขายใ้ห พ.ไปแล้ว จำเลยยังไปแจ้งต่อเจ้าพนักงานขอโอนให้ ฝ. โดยแจ้งว่าตนมีอำนาจโอนได้ ซึ่งเป็นความเท็จ จำเลยจึงมีผิดฐานแจ้งความเท็จตามมาตรา ๑๑๘ ให้จำคุกจำเลย ๑ เดือน
