คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้กู้เงินไปจากโจทก์โดยวิธีขายลดเช็ค จำเลยได้สั่งจ่ายเช็คและทำสัญญาขายลดให้แก่โจทก์ เมื่อเช็คถึงกำหนด โจทก์เรียกเก็บเงินไม่ได้จำเลยจึงเป็นหนี้โจทก์ตามสัญญาขายลดเช็ค จึงขอให้บังคับจำเลยชำระเงินแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า สัญญาขายลดเช็คเป็นหนี้อันเกิดจากเช็ค จึงมีอายุความ1 ปี ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองสั่งจ่ายเช็คแล้วนำมาทำสัญญาขายลดเช็คนั้นให้แก่โจทก์ เมื่อเช็คถึงกำหนดโจทก์นำเช็คไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารแต่เรียกเก็บไม่ได้เพราะบัญชีผู้สั่งจ่ายปิด
จำเลยทั้งสองให้การว่าจำเลยทั้งสองได้นำเช็คไปทำสัญญาขายลดเช็คให้แก่โจทก์จริงเช่นนี้เห็นว่า
โจทก์ฟ้องให้จำเลยทั้งสองรับผิดในมูลหนี้ตามสัญญาขายลดเช็คที่จำเลยทั้งสองทำไว้แก่โจทก์ โจทก์หาได้ฟ้องจำเลยทั้งสองให้รับผิดในมูลหนี้ตามเช็คที่นำไปทำสัญญาขายลดเช็คให้แก่โจทก์ไม่ ดังนั้น สิทธิเรียกร้องของโจทก์จึงต้องบังคับตามสัญญาขายลดเช็ค แต่สัญญาขายลดเช็คไม่มีกฎหมายบัญญัติเรื่องอายุความไว้โดยเฉพาะ จึงต้องบังคับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 164 คือมีกำหนดอายุความ 10 ปีพิพากษายืน
