คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้เช่าตึกแถวพิพาทของโจทก์และไม่ชำระค่าเช่าโจทก์ได้มอบให้ทนายความทวงถามและบอกเลิกการเช่าแก่จำเลยแล้ว จำเลยเพิกเฉย ขอให้บังคับจำเลยและบริวารออกจากตึกแถวพิพาท และให้จำเลยชำระค่าเช่าที่ค้างและค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยได้ชำระค่าเช่าล่วงหน้าไปแล้ว และโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง เพราะมิได้มีกรรมสิทธิในตึกแถวพิพาท และโจทก์ที่ 2 ถึงที่ 14 มิได้มอบอำนาจให้โจทก์ฟ้องคดีโดยชอบด้วยกฎหมาย โจทก์ทั้ง 14 คนไม่เคยบอกเลิกการเช่ากับจำเลย ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารออกจากตึกแถวพิพาทให้จำเลยชำระค่าเช่าที่ค้างและค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
คดีมีปัญหาข้อกฎหมายว่าตึกแถวพิพาทเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ทั้ง 14 คน การที่โจทก์ที่ 1 ผู้เดียวมอบอำนาจให้ทนายความบอกเลิกการเช่าแก่จำเลยจะถือว่าเป็นการบอกเลิกการเช่าโดยชอบด้วยกฎหมาย และโจทก์มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยหรือไม่เห็นว่าโจทก์ที่ 1 กับโจทก์ที่ 2 ถึงที่ 14 เป็นเจ้าของรวมในตึกแถวพิพาทซึ่งเป็นมรดกตกทอดโดยพินัยกรรม จำเลยเป็นผู้เช่าตึกแถวพิพาทจากเจ้ามรดกและไม่ชำระค่าเช่า โจทก์ที่ 1 ซึ่งเป็น เจ้าของรวมคนหนึ่งย่อมมีสิทธิบอกเลิกการเช่าโดยมอบอำนาจให้ทนายความกระทำแทนได้ เพราะเป็นการจัดการอันเป็นการทำการเพื่อรักษาทรัพย์สินซึ่งกระทำได้ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1358 วรรค 2 ฉะนั้นเมื่อโจทก์ที่ 1 มีสิทธิบอกเลิกการเช่าซึ่งถือได้ว่าเป็นการบอกเลิกสัญญาโดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว สัญญาเช่าจึงเป็นอันระงับ โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยได้พิพากษายืน
