คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของบริษัท ป. ผู้ล้มละลายเดิมบริษัท ป.ได้นำอาคารและโรงงานไปให้จำเลยที่ 1 เช่าโดยจดทะเบียนการเช่ากันตามกฎหมาย ต่อมาจำเลยที่ 1 ได้ให้จำเลยที่ 2 เช่าช่วง และจำเลยที่ 2 ให้จำเลยที่ 3เช่าต่อโจทก์ในฐานะเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของบริษัท ป. ได้มีหนังสือบอกกล่าวให้จำเลยทั้งสามออกไปจากสถานที่เช่า หรือถ้าประสงค์จะอยู่ต่อไปก็ให้แสดงความประสงค์เช่าต่อโจทก์ จำเลยทั้งสามเพิกเฉย จึงขอให้บังคับจำเลยทั้งสามออกจากสถานที่เช่า และใช้ค่าเสียหายจำเลยที่ 1 ให้การและฟ้องแย้งว่า จำเลยที่ 1 ได้ร่วมลงทุนออกเงินปลูกสร้างอาคารกับโรงงานพิพาทให้แก่บริษัท ป. สิ้นเงินไป 3,000,000 บาท
บริษัท ป. จึงให้จำเลยที่ 1 ได้เช่าอาคารกับโรงงานมีกำหนด 20 ปี การเช่าดังกล่าวจึงเป็นสัญญาต่างตอบแทนชนิดพิเศษยิ่งกว่าสัญญาธรรมดา จะฟ้องขับไล่ไม่ได้ ขอให้ยกฟ้อง และบังคับโจทก์ตามคำฟ้องแย้งให้จำเลยที่ 1 ได้เช่าอยู่ครบ 20 ปีตามสัญญาเช่าที่ได้จดทะเบียนไว้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ตามคำให้การและฟ้องแย้งของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1บรรยายว่า จำเลยที่ 1 ร่วมลงทุนปลูกสร้างอาคารให้บริษัท ป.เป็นเงิน 3,000,000 บาทโจทก์จึงต้องให้จำเลยที่ 1 เช่าครบ 20 ปีตามสัญญาต่างตอบแทน ต้องถือว่าฟ้องแย้งของจำเลยที่ 1 บังคับให้โจทก์ปฏิบัติตามสัญญษต่างตอบแทนอันเป็นการบังคับให้โจทก์ปฏิบัติตามจำนวนทุนทรัพย์ที่จำเลยที่ 1 ลงทุนไปแล้ว คดีจึงมีทุนทรัพย์ 3,000,000 บาทให้จำเลยที่ 1 นำค่าขึ้นศาลตามทุนทรัพย์ดังกล่าวมาชำระต่อศาลจำเลยที่ 1 อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยเสียค่าขึ้นศาลสำหรับฟ้องแย้งอย่างคดีไม่มีทุนทรัพย์นั้นถูกต้องแล้ว
Result
พิพากษายกคำสั่งศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้ออ้างที่จำเลยที่ 1 อาศัยเป็นหลักแห่งฟ้องแย้งมีว่าจำเลยที่ 1 ได้ลงทุนออกเงินจำนวน 3,000,000 บาทปลูกสร้างอาคารและโรงงานพิพาทให้แก่บริษัท ป. บริษัท ป. จึงจดทะเบียนให้จำเลยที่ 1 เช่าอาคารและโรงงานมีกำหนด20 ปี จำเลยที่ 1 ขอให้บังคับตามฟ้องแย้งว่าให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของบริษัท ป.โจทก์ปฏิบัติตามสัญญาต่างตอบแทนโดยให้จำเลยที่ 1 ได้เช่าอาคารและโรงงานครบ20 ปีตามสัญญาเช่าที่จดทะเบียนไว้ ดังนี้ จำเลยที่ 1 เพียงขอให้จำเลยที่ 1 ได้อยู่ในอาคารและโรงงานครบ 20 ปี ตามสัญญาเช่าที่จดทะเบียนไว้แล้วเท่านั้น ไม่ได้ขอให้พิพากษาบังคับโจทก์ใช้เงิน 3,000,000 บาทที่จำเลยที่ 1 ลงทุนก่อสร้างอาคารและโรงงานด้วย คำขอของจำเลยที่ 1 ดังกล่าวจึงเป็นคำขอปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ค่าขึ้นศาลจึงควรเสียเพียง 200 บาท ตามตาราง 1 ข้อ(2)(ก)ท้ายประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งที่แก้ไขใหม่พิพากษายืน
