คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาและบังคับให้จำเลยทั้งห้าและบริวารออกจากที่ดินพิพาท กับให้ร่วมกันใช้ค่าเสียหายจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ขาดนัดยื่นคำให้การจำเลยที่ 4 ที่ 5 ให้การว่า โจทก์ไม่ใช่เจ้าของกรรมสิทธิ์และไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ การครอบครองที่พิพาทจำเลยทั้งห้าได้แยกกันครอบครองเป็นส่วนสัดตามพินัยกรรมฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ขอให้ยกฟ้องวันนัดสืบพยานโจทก์นัดแรก จำเลยที่ 4 ที่ 5 ยื่นคำร้องขอเลื่อนคดีศาลชั้นต้นยกคำร้อง ถือว่าจำเลยทั้งห้าขาดนัดพิจารณาให้สืบพยานโจทก์ไป เมื่อสืบพยานโจทก์ไปได้ 1 ปาก เห็นว่าข้อเท็จจริงพอวินิจฉัยได้แล้ว จึงให้งดสืบพยานโจทก์จำเลย แล้วพิพากษาให้จำเลยทั้งห้าและบริวารออกไปจากที่ดินและให้ใช้ค่าเสียหายจำเลยทั้งห้าอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้งดสืบพยานโจทก์จำเลยให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยทั้งห้าฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
เมื่อศาลชั้นต้นนัดสืบพยานโจทก์ ทนายจำเลยที่ 4 และที่ 5 ยื่นคำร้องขอเลื่อนคดีว่า ทนายจำเลยต้องไปติดต่อชำระเงินแก่ธนาคารซึ่งมีความจำเป็นต้องไปโดยตนเอง ซึ่งศาลอุทธรณ์เห็นว่าไม่จำเป็นต้องไปเอง จึงไม่ควรอนุญาตให้เลื่อนคดีนั้น เห็นว่า คดีนี้จำเลยที่ 4 และที่ 5 ได้ยื่นคำให้การต่อสู้คดีไว้แล้ว วันนัดดังกล่าวก็เป็นวันนัดสืบพยานนัดแรก เมื่อศาลไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีทนายจำเลยก็ได้ยื่นคำแถลงคัดค้านและได้แนบหลักฐานซึ่งน่าเชื่อว่าทนายจำเลยที่ 4 และที่ 5 ติดธุระต้องไปชำระเงินให้แก่ธนาคารซึ่งถ้าผิดนัดอาจถูกเรียกร้องหนี้สินเป็นจำนวนมาก นับว่าเป็นกิจธุระที่มีความจำเป็นและสำคัญประการหนึ่งแต่ก็ไม่ยิ่งไปกว่าที่ทนายจำเลยจะต้องมาดำเนินกระบวนพิจารณาในศาลซึ่งนัดไว้ก่อน และควรที่ทนายจะต้องมายื่นคำร้องขอเลื่อนคดีด้วยตนเอง แต่เมื่อได้พิเคราะห์ถึงคำให้การของจำเลยที่ 4 และที่ 5 และพฤติการณ์ตามท้องสำนวนประกอบด้วยแล้ว
เห็นว่า ถ้าได้เลื่อนการพิจารณาไปจัดทำให้ความยุติธรรมดำเนินไปด้วยดี จึงเห็นสมควรให้เลื่อนการสืบพยานโจทก์ไปพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์และยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นเลื่อนการสืบพยานโจทก์ไป เมื่อสืบพยานโจทก์จำเลยเสร็จแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี
