คำฟ้องและคำให้การ
มีคนมาบอกโจทก์ว่า จำเลยแอบดูโจทก์สังวาสกัน ช. เมื่อโจทก์พบจำเลยจึงต่อว่าและโต้เถียงกัน จำเลยได้พูดว่า "มึงเอากันจริงแล้วยังมาพาลหาเรื่องอีก" โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าถ้อยคำที่จำเลยกล่าวตอบโจทก์มีข้อความหมายว่าโจทก์ผู้เป็นภิกษุทำปาราชิก อันเป็นการหมิ่นประมาทตามมาตรา ๒๘๒ และจำเลยอาจแลเห้นผลที่โจทก์อาจเสียชื่อเสียงได้ จึงต้องนับว่าจำเลยทำโดยเจตนาจริงอยู่โจทกืไปถามขึ้นก่อนแต่ก็ไม่มีกฎหมายยกเว้นโทษ ทั้งไม่เข้าข้อยกเว้นตาม ม.๒๘๓ และโจทก์ไม่ได้ท้าให้จำเลยสืบความจริงตาม ม.๒๘๔ ด้วยจึง
Result
พิพากษาให้ปรับจำเลยตาม ม.๒๘๒ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยไม่เพียงตอบคำถามของโจทก์โดยซื่อ จำเลยกล่าวยืนยัน+เขาให้เสื่อมเสียชื่อเสียงย่อมเป็นเจตนาตาม ม.๔๓ ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ยกฎีกาจำเลย
