คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องเป็นบุตรของนางจ่าง กุลย่อย ผู้ตาย ผู้ตายไม่ได้ทำพินัยกรรมและตั้งผู้จัดการมรดกไว้ มีเหตุขัดข้องในการจัดการมรดก ผู้ร้องไม่เป็นบุคคลห้องห้ามตามกฎหมายมิให้เป็นผู้จัดการมรดก ขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายผู้คัดค้านทั้งสองยื่นคำคัดค้านว่า ผู้คัดค้านที่ 1 เป็นบุตรของผู้ตาย ผู้ตายได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกของตนให้แก่ผู้คัดค้านที่ 1 แต่เพียงผู้เดียว และตั้งให้ผู้คัดค้านที่ 2 เป็นผู้จัดการมรดก ผู้ร้องไม่ใช่ทายาทและผู้มีส่วนได้เสียในมรดกรายนี้ ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นไต่สวนแล้ว เชื่อว่าผู้ตายทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกทั้งหมดให้แก่ผู้คัดค้านที่ 1 และตั้งให้ผู้คัดค้านที่ 2 เป็นผู้จัดการมรดก จึงมีผลทำให้ผู้ร้องถูกตัดมิให้รับมรดกมีคำสั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
คดีฟังได้ว่าผู้ตายได้ทำพินัยกรรมตามเอกสารหมาย ร.ค.1ยกทรัพย์มรดกทั้งหมดของผู้ตายให้แก่ผู้คัดค้านที่ 1 และตั้งผู้คัดค้านที่ 1 เป็นผู้จัดการมรดก และพินัยกรรมดังกล่าวมีผลสมบูรณ์ตามกฎหมาย และเมื่อฟังว่าผู้ตายได้ทำพินัยกรรมจำหน่ายทรัพย์มรดกทั้งหมดให้ผู้คัดค้านที่ 1 แล้ว ถือได้ว่าผู้ร้องเป็นผู้ถูกตัดมิให้รับมรดกตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1608ผู้ร้องจึงไม่มีสิทธิร้องต่อศาลขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตาย ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยกับศาลล่างทั้งสองที่ให้ยกคำร้องของผู้ร้อง ฎีกาของผู้ร้องฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน
