คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามได้ร่วมกันมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์10 ห่อ หนักสุทธิ 2,645.5 กรัม ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย และร่วมกันพยายามส่งเฮโรอีนดังกล่าวออกนอกราชอาณาจักรไทยเพื่อจำหน่ายขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสาม ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 4, 7, 8, 15, 65, 66, 102 พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ(ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2528 มาตรา 4 ประกาศของกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2522) เรื่อง ระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 ลงวันที่ 17 กันยายน 2522ข้อ 1(1) ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80, 83, 91 ริบเฮโรอีนของกลางจำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธ
ระหว่างพิจารณาจำเลยที่ 1 ขอถอนคำให้การเดิม ขอรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคสอง, 66 วรรคสอง และมาตรา 65 วรรคสอง ประกอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80 ลงโทษตามมาตรา 66 วรรคสอง ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90ให้ประหารชีวิตจำเลยทั้งสาม จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพเมื่อสืบพยานโจทก์เสร็จแล้วเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78ประกอบมาตรา 52(1) คงจำคุกจำเลยที่ 1 ตลอดชีวิต ริบเฮโรอีนของกลางจำเลยที่ 2 และที่ 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 3 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 3 ได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 และที่ 2 กระทำผิด แต่ตามพฤติการณ์ในการกระทำผิด
ไม่ปรากฏว่าจำเลยทั้งสามเป็นคนร้ายสำคัญซึ่งกระทำเป็นกระบวนการที่ศาลล่างทั้งสองวางโทษประหารชีวิตจำเลยทั้งสามนั้นหนักเกินไป สมควรกำหนดโทษจำเลยทั้งสามให้เบาลงและเป็นเหตุในลักษณะคดี ศาลฎีกาย่อมมีอำนาจพิพากษาแก้โทษตลอดไปถึงจำเลยที่ 1 และที่ 2 ด้วย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 213 ประกอบมาตรา 225พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำคุกจำเลยทั้งสามไว้ตลอดชีวิตจำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพเมื่อสืบพยานโจทก์เสร็จแล้ว เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้จำเลยที่ 1หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ประกอบมาตรา 53 แล้วคงจำคุกจำเลยที่ 1 มีกำหนด 33 ปี 4 เดือน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลล่างทั้งสอง
