คำฟ้องและคำให้การ
ห่านของ จ. หายไปคืนเดียวมาตกอยู่ที่จำเลย จำเลยหาได้แสดงความบริสุทธิในข้อที่ห่านมาตกอยู่แก่จำเลยไม่ กลับต่อสู้กรรมสิทธิว่าเปนของตนได้ซื้อมาเลี้ยงไว้ช้านาน แต่สืบไม่สม
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ที่จำเลยต่อสู้เช่นนี้เปนข้อแสดงพิรุธของจำเลยได้ถนัด สันนิษฐานได้ว่า จำเลยรู้สึกว่าเปนของร้ายแล้วรับไว้ จำเลยมีผิดฐานรับของโจรตามมาตรา ๓๒๑
