คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันชิงทรัพย์ ขอให้ลงโทษ
ระหว่างพิจารณา จำเลยที่ ๒ หลบหนี้ ศาลสั่งจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ ๒ แล้วพิพากษาว่าจำเลยที่ ๑ ผิดฐานชิงทรัพย์ ตามมาตรา ๒๙๙ จำเลยที่ ๓ ผิดฐานสมรู้ จำเลยที่ ๑ - ๓ อุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยเฉพาะอุทธรณ์ของนางเผือกแล้วพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง ส่วนอุทธรณ์นายประสิทธิ จำเลยที่ ๑ ให้ยกอุทธรณ์เสีย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษนางเผือก นายประสิทธิจำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาเห็นว่า คดีเฉพาะตัวนายประสิทธิจำเลยนั้น แม้นายประสิทธิจำเลยยื่นคำร้องให้ถ้อยคำไม่ขออุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นก็ดี แต่ก็ห้ามมีกฎหมายใดที่ตัดสิทธิห้ามมิให้อุทธรณ์ต่อไปได้ไม่ ศาลชั้นต้นก็ได้พิจารณาเห็นมีเหตุสมควรที่จะยืดอายุความอุทธรณ์และสั่งรับอุทธรณ์ของนายประสิทธิส่งขึ้นแล้ว ซึ่งในชั้นนี้ไม่มีฝ่ายใดโต้แย้งเกี่ยวกับข้อนี้แต่ประการใด แต่คดีนี้ ศาลอุทธรณ์ยังไม่ได้วินิจฉัยข้ออุทธรณ์ของนายประสิทธิจำเลย
Result
จึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษานั้น เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีสำหรับนายประสิทธิจำเลยประการใดแล้ว ศาลฎีกาจึงจะพิจารณาพิพากษาต่อไป
