เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยกับพวกเปนขุนบาลและเสมียนออกหวย คือผู้แทงไปบอกเสมียนย่อยว่าจะแทงหวยตัวอะไรเปนเงินเท่าไร เสมียนย่อยจดตัวหวยและจำนวนเงินลงในโพยซึ่งทำเปน ๒ สำรับ เสมียนย่อยเก็บไว้สำรับหนึ่งส่งให้ขุนบาลสำรับหนึ่ง การเขียนโพยหวยเขียนเปนเลขก็มีเปนตัวหนังสือก็มี การออกหวยก็ตัดกระดาษเปนชิ้นเล็ก ๓๔ ชิ้นมีตัวหนังสือแต่ ก. ถึง ฮ. จดลงตัวละชิ้น ตัว ก. ตรงกับเลขหนึ่งเปนลำดับไปจน ฮ. ตรงกับ เลข ๓๔ ลูกค้าคนใดถูกได้ใช้ ๒๘ ต่อ จำเลยเถียงว่าการเล่นเช่นนี้เปนการออกสลากไม่ใช่หวยก.ข. ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีเปนการออกหวยก.ข.โดยแท้ หาเปนการจับสลากไม่ เพราะการออกหวยก.ข.โดยรู้หรือไม่รู้ว่าจะออกตัวอะไรนั้น ไม่กระทำให้การออกหวยก.ข.กลับกลายเปนการออกสลากไปได้ไม่ ศาลล่างลงโทษจำเลยชอบแล้ว ยืนตาม.
