พ.ศ. 2491 ศาลฎีกา
โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินของโจทก์ 2 โฉนด ราคา 400 บาท ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยตามฟ้องแต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า ที่ดินเป็นของโจทก์เพียงโฉนดเดียวอีกโฉนดหนึ่ง จำเลยครอบครองมาจนได้กรรมสิทธิ์แล้ว ดังนี้ถือว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขเล็กน้อยฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้
โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินโฉนดที่ 112 และ 113 ซึ่งมีราคา 400 บาท อ้างเหตุว่า จำเลยอาศัยและกลับเถียงกรรมสิทธิ์จำเลยต่อสู้ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า ที่ดินโฉนด 112 จำเลยครอบครองมาเกิน 10 ปีแล้ว จำเลยย่อมได้กรรมสิทธิ์ ส่วนโฉนด 113 คงเป็นของโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้มีทุนทรัพย์เพียง 400 บาท
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเล็กน้อย ย่อมฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ จึงให้ยกฎีกาโจทก์เสีย
Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.
Welcome 👋
Fill in your details so our team can follow up
