คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยทั้งสองหยุดดำเนินกิจการห้างจำเลยที่ 1 ระหว่างการพิจารณา
โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งห้ามชั่วคราว และขอให้ศาลไต่สวนคำขอในเหตุฉุกเฉินด้วย ศาลชั้นต้นสั่งว่า คำขอไม่ใช่กรณีฉุกเฉินให้ยกคำร้อง และคำร้องขอให้ใช้วิธีการชั่วคราวจึงตกไปด้วย รุ่งขึ้นโจทก์ยื่นคำร้องเช่นเดียวกันอีก ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องและคำขอให้ไต่สวนในเหตุฉุกเฉินด้วย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 267 วรรคแรก เมื่อศาลมีคำสั่งให้ยกคำขอในเหตุฉุกเฉิน คำสั่งเช่นว่านี้ให้เป็นที่สุด โจทก์จึงไม่มีสิทธิอุทธรณ์ ฉะนั้นการที่ศาลอุทธรณ์รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของโจทก์จึงเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ และยกฎีกาโจทก์ คืนค่าธรรมเนียมศาลในชั้นฎีกาทั้งหมดให้แก่โจทก์ ค่าทนายความชั้นฎีกาให้เป็นพับ"
