เนื้อความคำพิพากษา
โจทฟ้องว่าจำเลยแกล้งกล่าวหาว่าโจทกะทำผิดถานขว้างปาเรือนของจำเลยแล้วจับโจทไปกักขังไว้ยังสถานีตำหรวด ๔ คืน โดยไม่ได้กะทำผิด เมื่อจำเลยถอนคดีเจ้าพนักงานตำหรวดจึงปล่อยตัวโจท ขอไห้ลงโทสตามกดหมายอาญามาตรา ๒๗๐. สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์พิพากาสายกฟ้องโจท. โจทดีกาว่า ฟ้องโจทสแดงว่าจำเลยแกล้งแจ้งความไห้ตำหรวดจับและขังโจท การกะทำของจำเลยเปนความผิดตามกดหมายอาญามาตรา ๒๗๐ สาลดีกาเห็นว่าคดีได้ความตามฟ้องและคำแถลงของโจทว่าจำเลยนำตัวโจทไปหาเจ้าพนักงานตำหรวดนะสถานีตำหรวดแล้วแจ้งข้อหาว่า โจทขว้างปาบ้านจำเลย แม้จะเปนการแกล้งกล่าวหาดังฟ้อง เจ้าพนักงานตำหรวดก็ยังมีอำนาดไช้ดุลพินิจที่จะขังโจทไว้หรือไม่ก็ได้ การที่เจ้าพนักงานตำหรวดขังโจท จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดถานกักขังโจทตามกดหมายอาญามาตรา ๒๗๐ พิพากสายืน.
