Loading...
Kotmai Kotmai
Secondary Logo Secondary Logo
Kotmai Kotmai
Kotmai Kotmai
Home
Secondary Logo Secondary Logo
Forgot password?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

Supreme Court Judgment, B.E. 2530 (ref. 26761)

พ.ศ. 2530 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

การที่กระทรวงการคลังมีคำสั่งให้ยึดหรืออายัดทรัพย์สินของจำเลยและของกรรมการผู้จัดการของจำเลยไว้ทั้งหมด ตามมาตรา8วรรคแรกแห่งพระราชกำหนดการกู้ยืมเงินที่เป็นการฉ้อโกงประชาชน พ.ศ.2527 นั้นจำเลยย่อมไม่สามารถประกอบกิจการต่อไปได้ ซึ่งมีผลต่อไปว่าจำเลยไม่มีงานให้โจทก์ที่ 2 ซึ่งเป็นลูกจ้างทำและจำเลยก็ไม่ได้จ่ายค่าจ้างให้โจทก์ที่ 2 นับแต่วันที่กระทรวงการคลังมีคำสั่งดังกล่าวถึงวันฟ้องเป็นเวลา 3 เดือนเศษจำเลยจึงอยู่ในฐานะที่ไม่มีความสามารถจะจ้างโจทก์ที่ 2 ไว้เป็นลูกจ้างของจำเลยต่อไปได้กรณีถือได้ว่าจำเลยได้เลิกจ้างโจทก์ที่ 2 แล้ว จำเลยจึงต้องจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ที่ 2

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ทั้งสองสำนวนฟ้องมีใจความว่า โจทก์ทั้งสองเป็นลูกจ้างประจำของจำเลยต่อมาจำเลยได้เลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์ทั้งสองไม่มีความผิด และไม่จ่ายค่าชดเชย และค้างจ่ายค่าจ้างอีกเป็นเงินคนละ 2,000 บาท ขอให้ศาลบังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยและค่าจ้างค้างจ่ายแก่โจทก์ทั้งสองจำเลยทั้งสองสำนวนให้การว่า จำเลยไม่เคยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสองจำเลยเคยมีคำสั่งย้ายตำแหน่งหน้าที่ของโจทก์ที่ 1 โดยได้รับเงินเดือนเท่าเดิม แต่โจทก์ที่ 1 ไม่เข้าทำงานตามคำสั่ง เป็นการสมัครใจที่จะไม่ทำงานต่อไปจนกระทั่งจำเลยถูกดำเนินคดีและกระทรวงการคลังมีคำสั่งให้ยึดหรืออายัดทรัพย์สินและถูกปิดที่ทำการ จึงไม่สามารถดำเนินกิจการต่อไปได้ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าชดเชย

ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า จำเลยได้เลิกจ้างโจทก์ที่ 1 ส่วนโจทก์ที่ 2 ทำงานกับจำเลยจนกระทรวงการคลังมีคำสั่งยึกและอายัดทรัพย์สินนของจำเลยทั้งหมด จนไม่สามารถดำเนินกิจการต่อไปได้ ถือว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์ที่ 2 และฟังว่าจำเลยค้างจ่ายค่าจ้างโจทก์ทั้งสองจริง พิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชย และค่าจ้างค้างจ่ายแก่โจทก์ทั้งสองจำเลยทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า อุทธรณ์ของจำเลยที่โต้แย้งคำพิพากษาของศาลแรงงานกลางว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์ที่ 1 หรือไม่นั้นเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงอันต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยจำเลยอุทธรณ์ประการต่อไปว่า กรณีที่จำเลยถูกทางราชการสั่งให้ปิดกิจการ อันจะถือว่าเป็นการเลิกจ้างลูกจ้างนั้น จะต้องเป็นการปิดกิจการเป็นถาวร แต่การปิดกิจการของจำเลยดังกล่าวเป็นกรณีชั่วคราว จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์ที่ 2

ศาลฎีกาวินิจฉัย

พิเคราะห์แล้วเห็นว่า การที่กระทรวงการคลังมีคำสั่งให้ยึดหรืออายัดทรัพย์สินของจำเลย และของนายพรชัย สิงหเสมานนท์ กรรมการผู้จัดการของจำเลยไว้ทั้งหมด ตามมาตรา 8 วรรคแรก แห่งพระราชกำหนดการกู้ยืมเงินที่เป็นการฉ้อโกงประชาชน พ.ศ. 2527 นั้นจำเลยย่อมไม่สามารถประกอบกิจการต่อไปได้ ซึ่งมีผลต่อไปว่า จำเลยไม่มีงานให้โจทก์ที่ 2 ทำ และจำเลยก็ไม่ได้จ่ายค่าจ้างให้แก่โจทก์ที่ 2 นับแต่วันที่21 มกราคม 2530 ซึ่งเป็นวันที่กระทรวงการคลังมีคำสั่งดังกล่าวถึงวันฟ้องเป็นเวลา3 เดือนเศษ ดังนี้จำเลยจึงอยู่ในฐานะที่ไม่มีความสามารถจะจ้างโจทก์ที่ 2 ไว้เป็นลูกจ้างจำเลยต่อไปได้ กรณีจึงถือได้ว่าจำเลยได้เลิกจ้างโจทก์ที่ 2 แล้ว

Result

พิพากษายืน

Matter details

Panel of judges
มาโนช เพียรสนอง · จุนท์ จันทรวงศ์ · สีนวล คงลาภ
Source
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
Facing a similar situation?
Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.

Contact Us
Choose a channel

Welcome 👋
Fill in your details so our team can follow up