คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากสถานที่เช่า จำเลยต่อสู้ว่า มติคณะกรรมการควบคุมไม่ชอบ และยกข้อกฎหมายว่าโจทก์มิใช่ผู้ให้เช่าเดิม ขึ้นตัดฟ้องขอให้ศาลชี้ขาดข้อตัดฟ้องก่อน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกข้อตัดฟ้องของจำเลย
จำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาต่อไปแล้ว พิพากษาขับไล่จำเลย จำเลยมิได้อุทธรณ์คำพิพากษาของศาลชั้นต้นอีก ต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษาในเรื่องอุทธรณ์คำสั่งของจำเลยว่า ไม่มีเหตุเปลี่ยนแปลงคำสั่งศาลชั้นต้น จึงพิพากษายืนตาม
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นได้พิพากษาแล้วให้จำเลยแพ้คดี จำเลยมิได้อุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้น คดีย่อมถึงที่สุดเด็ดขาดตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ที่จำเลยฎีกาแต่ฉะเพาะข้อเรื่องคำสั่งศาลในการวินิจฉัยชี้ขาดเบื้องต้นที่ยังมิได้ทำให้คดีเสร็จเด็ดขาดไปทั้งเรื่อง มาสู่ศาลฎีกานั้น ย่อมไม่มีประโยชน์แก่คดีของจำเลย เพราะศาลฎีกาไม่อาจจะพิพากษายกหรือแก้ไขเปลี่ยนแปลงคำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ถึงที่สุดเด็ดขาดแล้วนั้นได้ ฎีกาจำเลยไม่เป็นประเด็นในผลแห่งคดีศาลฎีกาไม่จำต้องวินิจฉัย
Result
จึงพิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย
