คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า นายม้วนคนขับรถของจำเลยขับรถโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่อชนรถของโจทก์ ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย
จำเลยให้การว่า รถของโจทก์จำเลยชนกันนั้น จำเลยได้ฟ้องโจทก์เรียกค่าเสียหายตามคดีแพ่งแดงที่ 116/2504 โจทก์แพ้คดีต้องใช้ค่าเสียหาย โจทก์จึงมาฟ้องคดีนี้ไม่ได้ศาลจังหวัดราชบุรีพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาว่า โจทก์มีสิทธิฟ้องได้ ไม่ต้องห้ามตามมาตรา 144 หรือ 148ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้วได้ความว่าในกรณีที่รถของโจทก์จำเลยชนกันนี้ จำเลยได้ฟ้องโจทก์ให้รับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้แก่จำเลยตามคดีแดงที่ 116/2504 ของศาลจังหวัดราชบุรี เมื่อศาลพิพากษาให้โจทก์นี้รับผิดใช้ค่าเสียหายแก่จำเลยนี้และคดีอยู่ในระหว่างอุทธรณ์ โจทก์ได้ยื่นฟ้องขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายในกรณีที่รถชนกันรายนี้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องของโจทก์ในคดีก่อนและฟ้องของโจทก์ในคดีนี้ต่างฟ้องร้องว่ากล่าวให้อีกฝ่ายหนึ่งรับผิดใช้ค่าเสียหายในเรื่องรถของโจทก์จำเลยชนกันในกรณีรายเดียวกันนั่นเองประเด็นแห่งคดีทั้งสองก็มีอยู่ว่า เหตุที่รถชนกันนั้นเป็นความผิดของฝ่ายใด ฉะนั้น คดีทั้งสองจึงมีประเด็นอย่างเดียวกันและคู่ความเดียวกัน เมื่อคดีที่โจทก์ฟ้องนี้มีประเด็นอย่างเดียวกับคดีที่จำเลยเคยฟ้องโจทก์และศาลได้พิพากษาแล้ว ก็ต้องห้ามมิให้ดำเนินกระบวนพิจารณาใหม่อีกตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 144พิพากษายืน
