เนื้อความคำพิพากษา
โจทย์ฟ้องขอให้ศาลบังคับจำเลยทำการป้องกันเท่าแกลบซึ่งปลิวออกจากปล่องโรงสี แลเรียกค่าเสียหาย ศาลจังหวัดปากพนังตัดสินว่าโจทย์ได้รับความเดือดร้อนรำคาญ แม้จะสืบไม่ได้ว่าเสียหายเปนเงิน เปนทองก็ดี ศาลอาจให้ค่าเสียหายได้ จึงบังคับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทย์ แลให้ทำการป้องกันเท่าแกลบ ศาลฎีกาพิพากษากลับ ยกฟ้องโจทย์โดยอ้างเหตุว่า คดีเรื่องนิวแซนซ์ต้องพิจารณาตามเหตุผลเปนเรื่อง ๆ ไป เฉภาะเรื่องเหล่านี้ตามข้อเท็จจริงเห็นว่า ๑. โจทย์สืบไม่ได้ว่าเสียหายเปนเงินเปนทองฤาได้รับความเดือดร้อนรำคาญจนเหลือที่จะทนได้ ๒. โจทย์แสดงไม่ได้ว่าจำเลยทำการผิดธรรมดา ๓. ที่ ๆ ตั้งโรงสีเปนทำเลการค้าขายแลประชุมชน โจทย์จะหวังให้มีความศุขสำราญเหมือนอยู่ในที่ ๆ ไม่มีโรงสีไม่ได้ ตามรูปคดีที่มาโดยเฉภาะหน้าในบัดนี้ ยังไม่มีเหตุผลพอที่จะบังคับให้ทำตามคำขอโจทย์ ตามบันทัดฐานแห่งฎีกาที่ ๓๓๖ ถึง ๓๔๗/๒๔๖๖
