เนื้อความคำพิพากษา
เดิมศาลตัดสินให้จำเลยเปิดทางสาธารณประโยชน์ซึ่งจำเลยได้ปิดเสียนั้น คดีถึงที่สุดล่วงมาจนบัดนี้ได้ ๑๕ - ๑๖ ปีแล้ว โจทย์จึงร้องขอให้ศาลบังคับจำเลยเปิดทางตามคำพิพากษานั้น ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษตัดสินว่า ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๗๖ โจทย์ร้องไม่ขึ้น ฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อได้พิจารณาพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๗๖ แล้ว ว่าตามตัวหนังสือโดยเคร่องครัดอาจไม่กินความถึงขอหมายบังคับคดีเช่นนี้ แต่เมื่อคิดถึงว่าการขอหมายบังคับเช่นคดีทั้งหลาย ก็ควรมีกำหนดเวลาอันสมควรเหมือนกัน โดยเหตุผลทั่ว ๆ ไปเห็นว่าเวลา ๑๐ ปีที่ได้กำหนดไว้ในมาตรานี้ ก็ควรจะเปนกำหนดอันสมควรสำหรับคดีเรื่องนี้แล้ว ให้ยกฎีกาโจทย์
