คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีมีดเป็นศาสตราวุธบังอาจสมคบกันกระทำการชิงทรัพย์โดยจำเลยใช้มีดฟันและเตะทำร้ายร่างกายนายจันทร์มัจฉาศักดิ์ ถูกตามร่างกายหลายแห่งเป็นบาดแผล ปรากฏตามใบชัณสูตร ทั้งนี้เพื่อให้เป็นความสะดวกที่จะลักทรัพย์แล้วจำเลยได้ชิงทรัพย์ของนายจันทร์ไปหลายอย่าง รวมราคา 450 บาท ขอให้ลงโทษตาม กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 300, 254, 63จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยชิงทรัพย์จริง พิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 300 วรรคแรกจำคุกจำเลยคนละ 6 ปีจำเลยทั้ง 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยเพียงแต่ทำร้ายร่างกายผู้เสียหายอย่างเดียว จึงปรากฏฐานชิงทรัพย์ไม่ได้ และจะลงโทษฐานทำร้ายร่างกายก็ไม่ได้ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกา แต่ส่งสำเนาให้นายดำจำเลยไม่ได้ จึงจำหน่ายคดีเฉพาะนายดำศาลฎีกาพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยเพียงแต่ทำร้ายผู้เสียหายเท่านั้น แต่เห็นว่าตามฟ้องของโจทก์ ก็ได้บรรยายถึงการที่จำเลยสมคบกันกระทำร้ายมีบาดแผลตามใบชันสูตร กับได้อ้างบทมาตรา 254 เป็นบทลงโทษมาด้วย ศาลย่อมลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บได้
Result
จึงพิพากษาแก้ว่า นายเปิ่นจำเลย ผิดตามมาตรา 254 จำคุก 1 ปีนอกจากที่แก้นี้ คงยืน
