คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกอีกห้าคน ร่วมกันพาไปในทางสาธารณะและใช้มีดและท่อนไม้แทงตีทำร้ายนายแดง และนายเกรียงศักดิ์โดยเจตนาฆ่านายแดงถึงแก่ความตาย ส่วนนายเกรียงศักดิ์ได้รับอันตรายแก่กาย จำเลยที่ 1เคยต้องโทษจำคุกมาแล้ว ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 83, 371, 91, 92จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ จำเลยที่ 1 รับในข้อเคยต้องโทษศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 83, 288, 80 ลงโทษตามมาตรา 288, 83 อันเป็นบทหนักและจำเลยที่ 1 มีความผิดตามมาตรา 371 เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 92จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยกโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
จำเลยทั้งสองร่วมกับนายธวัชชัยและพวกพากันไปทำร้ายพนักงานขับรถขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพที่มีเรื่องกับนายธวัชชัยเมื่อพบผู้ตายและผู้เสียหายซึ่งแต่งเครื่องแบบพนักงานองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพก็ร่วมกันเข้าทำร้ายทันที ถึงแม้จำเลยทั้งสองจะไม่ได้แทงผู้ตายและผู้เสียหาย ก็ต้องถือว่าจำเลยทั้งสองเป็นตัวการในการแทงทำร้ายด้วย เพราะจำเลยทั้งสองกับพวกมีเจตนาร่วมกันมาแต่แรก ไม่ใช่กรณีต่างคนต่างทำร้ายโดยไม่ได้นัดหมายกันมาก่อนตามรายงานของแพทย์ปรากฏว่า ผู้ตายมีแผลบริเวณสีข้างซ้ายทะลุเข้าช่องท้องถูกลำไส้เล็ก ม้าม และกระเพาะอาหารทะลุ มีโลหิตตกในช่องท้องถึงแก่ความตายเกือบจะทันทีทันใด ส่วนผู้เสียหายศีรษะด้านขวาแตกยาว3 เซนติเมตร
หน้าอกแถบขวาและซ้ายระดับราวนมมีแผลยาว 1 เซนติเมตรลึกเข้าภายใน มีโลหิตออกในช่องปอดแสดงว่าจำเลยกับพวกตีและแทงผู้ตายและผู้เสียหายที่อวัยวะสำคัญ แพทย์หญิงเฉิดฉวีเบิกความว่า ถ้าผู้ถูกทำร้ายปอดแฟบหรือโลหิตออกมาก็อาจทำให้ตายได้ ซึ่งจำเลยกับพวกย่อมสามารถเล็งเห็นผลในการกระทำของตน ดังนั้นจำเลยทั้งสองต้องรับผิดฐานฆ่าผู้ตาย และพยายามฆ่าผู้เสียหายพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานฆ่าและพยายามฆ่าผู้อื่น ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 และ 288, 80
