คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองกับพวกอีกหนึ่งคนที่ยังไม่ได้ตัวมาฟ้องฐานร่วมกันมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗, ๑๕, ๖๖, ๑๐๒ ประกาศของกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๒) เรื่องระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ ลงวันที่ ๑๗ กันยายน ๒๕๒๒ และขอให้ริบของกลาง จำเลยที่ ๑ ให้การว่า จำเลยที่ ๑ มีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองจริง แต่มิได้มีไว้เพื่อจำหน่าย จำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗, ๖๖ ให้จำคุก ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ ของกลางริบ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาต ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๑๕, ๖๗ ให้จำคุก ข้อหามีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ฐานมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เชื่อว่าเฮโรอีนของกลางที่จำเลยที่ ๑ มีไว้ในครอบครองเป็นของบุคคลอื่นที่จะนำไปจำหน่ายจริง แม้จำเลยที่ ๑ เพียงแต่รับฝากเฮโรอีนของกลางให้นำพาไป แต่เมื่อจำเลยที่ ๑ รู้อยู่ว่าผู้ฝากจะนำไปจำหน่าย การกระทำของจำเลยที่ ๑ จึงเป็นการร่วมกับผู้อื่นมีเฮโรอีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายแล้ว
Result
พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗ และมาตรา ๖๖ ให้จำคุก
