คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า สามีจำเลยยืมกระบือ 1 ตัวราคา 500 บาทของโจทก์ไป สามีจำเลยตายโจทก์ทราบเมื่อข้างแรมเดือน 4 พ.ศ. 2491 จำเลยเป็นผู้รับมรดกไม่ยอมคืน
จำเลยให้การว่า โจทก์เอากระบือตีใช้หนี้ค่าจ้างทำเรือ สามีจำเลยตายเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2490 โจทก์ไปในงานศพ
โจทก์ฟ้องภายหลังสามีจำเลยตาย 1 ปี คดีขาดอายุความศาลชั้นต้นฟังว่าสามีจำเลยยืมกระบือโจทก์ สามีจำเลยตายโจทก์รู้ยังไม่เกิน 1 ปี ก็ฟ้องคดีนี้ยังไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้จำเลยคืนกระบือ ถ้าคืนไม่ได้ให้ใช้ราคาศาลอุทธรณ์ฟังว่า สามีจำเลยตาย โจทก์รู้แล้วมาฟ้องเกิน 1 ปี ขาดอายุความ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลล่างทั้งสองในข้อที่ฟังว่า สามีจำเลยยืมกระบือของโจทก์ไป และวินิจฉัยว่า โจทก์ไปในงานศพสามีจำเลยและรู้การตายของสามีจำเลยเกิน1 ปีแล้วมาฟ้องเห็นว่า ต้องใช้อายุความมรดกตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1754 ซึ่งห้ามมิให้ฟ้องลูกหนี้มรดกเมื่อพ้นหนึ่งปีนับแต่เจ้ามรดกตายพิพากษายืน
