คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระเงินที่กู้ไป 9,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า ได้ชำระเงิน 9,000 บาทให้แก่นางสำอางค์ภรรยาโจทก์แล้วคู่ความตกลงทำกันเป็นข้อแพ้ชนะว่า หากโจทก์นำนางสำอางค์พร้อมเพรียงมาสาบานต่อหน้าศาลได้ว่ายังไม่ได้รับเงิน 9,000 บาทตามที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นคดีนี้แล้ว จำเลยยอมแพ้คดี ถ้านางสำอางค์ไม่กล้าสาบาน โจทก์เป็นฝ่ายแพ้คดี ในวันนัดพร้อม นางสำอางค์ภรรยาโจทก์ได้สาบานต่อหน้าศาลว่า ไม่ได้รับเงินตามจำนวนที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระต้นเงิน 9,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7 ครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 2 กรกฎาคม 2514 (วันกู้ยืม) เป็นต้นไปจนกว่าจำเลยจะชำระเงินให้โจทก์เสร็จ
ค่าฤชาธรรมเนียมและค่าทนายความเห็นสมควรให้เป็นพับไปจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ค่าทนายความในชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยฎีกาว่าคำสาบานของนางสำอางค์พร้อมเพรียง ไม่ตรงกับคำท้านั้น ปรากฏตามรายงานกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นลงวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2517 ว่า นางสำอางค์ภรรยาโจทก์ได้สาบานต่อหน้าศาลว่าไม่ได้รับเงินตามที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นคดีนี้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าคำสาบานของนางสำอางค์ พร้อมเพรียงตรงตามคำท้าที่ตกลงกันแล้ว เพียงแต่มิได้ระบุจำนวนเงิน 9,000 บาท ซึ่งตามคำฟ้องของโจทก์ได้บรรยายไว้ว่า จำเลยไม่ชำระเงิน 9,000 บาท ตามสัญญาซึ่งกำหนดเวลาชำระไว้วันที่ 28 กรกฎาคม2514 ฎีกาของจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้นที่จำเลยฎีกาว่า เรื่องดอกเบี้ยไม่อยู่ในประเด็นแห่งคำท้าและศาลวินิจฉัยให้จำเลยเสียดอกเบี้ยตั้งแต่วันที่ 2 กรกฎาคม 2514 ซึ่งเป็นวันกู้ก็ไม่ถูกต้อง ที่ถูกต้องคิดแต่วันผิดนัด
ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อนางสำอางค์ พร้อมเพรียงสาบานได้ตามคำท้า จำเลยยอมแพ้คดี จำเลยจึงต้องชดใช้ดอกเบี้ยตามฟ้องตามคำท้า ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน
