Supreme Court Judgment No. 22674/2555

Matter details

Supreme Court black case no.

อ.5518/2552

Trial court black case no.

อ1049/2550

Trial court red case no.

อ428/2551

Source

และการได้มาซึ่งเมทแอมเฟตามีนก่อนการนำเข้าจึงมิใช่ข้อเท็จจริงอันเป็นสาระสำคัญในการพิสูจน์ความผิดหรือความบริสุทธิ์ของจำเลยโจทก์ฟ้องและแก้ฟ้อง ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 4, 7, 8, 15, 57, 65, 66, 67, 91, 102 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32, 33, 91 และริบเมทแอมเฟตามีนของกลาง จำเลยให้การรับสารภาพข้อหามีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตและข้อหาเสพเมทแอมเฟตามีน ส่วนข้อหาอื่นให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง, 57, 65 วรรคหนึ่ง, 67, 91, 102 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานเสพเมทแอมเฟตามีน จำคุก 6 เดือน ปรับ 10,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือน ปรับ 5,000 บาท ฐานมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตและฐานนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษฐานนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักร ซึ่งเป็นกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุกตลอดชีวิต และปรับ 1,200,000 บาท คำให้การชั้นสอบสวนและทางนำสืบของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสาม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ประกอบมาตรา 53 คงจำคุก 33 ปี 4 เดือน และปรับ 800,000 บาท รวมจำคุก 33 ปี 7 เดือน และปรับ 805,000 บาท หากจำเลยไม่ชำระค่าปรับ ให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 แต่ให้กักขังแทนค่าปรับเป็นระยะเวลาไม่เกิน 2 ปี ริบเมทแอมเฟตามีนของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คงมีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยว่า จำเลยกระทำความผิดฐานนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักรตามฟ้องหรือไม่ โดยจำเลยฎีกาว่า โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานยืนยันแหล่งที่มาของเมทแอมเฟตามีนว่าจำเลยได้มาจากไหน ต้องถือว่าพยานหลักฐานของโจทก์ยังมีความสงสัยตามสมควรว่าจำเลยกระทำความผิดฐานนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักรหรือไม่ ต้องยกประโยชน์แห่งความสงสัยนั้นให้แก่จำเลย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 227 วรรคสอง นั้น ได้ความจากคำเบิกความของพยานโจทก์ปากสิบตำรวจเอกปฏิวัติ ดาบตำรวจจำนงค์ และดาบตำรวจสิทธิพงษ์ ผู้ร่วมจับกุมว่า พยานทั้งสามร่วมกันจับกุมจำเลยในทันทีที่จำเลยเดินทางจากประเทศกัมพูชาเข้ามาในประเทศไทยทางด่านถาวรช่องสะงำและยึดได้เมทแอมเฟตามีน 4 เม็ดครึ่ง ของกลางซุกซ่อนในกระเป๋าเล็กของกางเกงยีนข้างขวาที่จำเลยสวมใส่ ซึ่งจำเลยนำสืบว่าจำเลยมีเมทแอมเฟตามีนดังกล่าวไว้ในครอบครองจริง เพียงแต่อ้างว่าเป็นเมทแอมเฟตามีนที่จำเลยซื้อและนำติดตัวไปขณะเดินทางเข้าไปในประเทศกัมพูชาเท่านั้น เห็นว่า ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 4 ได้ให้บทนิยามคำว่า "นำเข้า" หมายความว่า นำหรือสั่งเข้ามาในราชอาณาจักร ดังนั้น การที่จำเลยเดินทางจากประเทศกัมพูชาเข้ามาในประเทศไทย โดยมีเมทแอมเฟตามีนของกลางติดตัวมาด้วยดังกล่าวไม่ว่าจำเลยจะได้เมทแอมเฟตามีนมาจากใครและด้วยวิธีการอย่างไร หรือเป็นการนำติดตัวจากประเทศไทยดังที่จำเลยอ้างหรือไม่ ก็ถือได้ว่าเป็นการกระทำอันเป็นการนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักรแล้ว แหล่งที่มาและการได้มาซึ่งเมทแอมเฟตามีนก่อนการนำเข้าจึงมิใช่ข้อเท็จจริงอันเป็นสาระสำคัญในการพิสูจน์ความผิดหรือความบริสุทธิ์ของจำเลย พยานหลักฐานของโจทก์ที่นำสืบมามีน้ำหนักมั่นคง รับฟังได้โดยปราศจากข้อสงสัยว่า จำเลยกระทำความผิดฐานนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักรตามฟ้อง ส่วนที่จำเลยฎีกาขอให้ลงโทษในสถานเบาและรอการลงโทษนั้น เห็นว่า ศาลล่างทั้งสองพิพากษาลงโทษจำเลยในอัตราโทษขั้นต่ำสุดตามที่กฎหมายกำหนด จึงไม่อาจลงโทษจำเลยให้เบากว่านี้ได้อีก และโทษจำคุก 33 ปี 4 เดือน ไม่อยู่ในเกณฑ์ที่จะรอการลงโทษให้แก่จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 ได้ สำหรับฎีกาของจำเลยข้ออื่นๆ นั้นศาลอุทธรณ์ภาค 3 ได้วินิจฉัยไว้ครบถ้วนและชอบด้วยเหตุผลแล้ว ศาลฎีกาไม่จำต้องวินิจฉัยซ้ำอีกเพราะไม่ทำให้ผลของคำวินิจฉัยเปลี่ยนแปลงไป ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น อย่างไรก็ดีที่ศาลล่างทั้งสองลงโทษจำเลยฐานเสพเมทแอมเฟตามีนจำคุกและปรับด้วยนั้นหนักเกินไป ศาลฎีกาเห็นสมควรไม่ลงโทษปรับในความผิดฐานนี้ นอกจากนี้จำเลยให้การรับสารภาพฐานมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต และคำให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนและทางนำสืบของจำเลยเป็นประโยชน์อย่างยิ่งแก่การพิจารณาฐานนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักร ประกอบกับเมทแอมเฟตามีนของกลางมีเพียง 4 เม็ดครึ่ง เท่านั้น ศาลฎีกาเห็นสมควรลดโทษฐานนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักรให้จำเลยกึ่งหนึ่ง พิพากษาแก้เป็นว่า ฐานเสพเมทแอมเฟตามีน จำคุก 3 เดือน โดยไม่ลงโทษปรับ ฐานนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักร ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ประกอบมาตรา 53 แล้ว คงจำคุก 25 ปีและปรับ 600,000 บาท รวมจำคุก 25 ปี 3 เดือน และปรับ 600,000 บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 3 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 22674/2555พนักงานอัยการจังหวัดศรีสะเกษโจทก์นายจัตตุวัฒน์ ดีปราสัยจำเลย พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 4, ม. 15พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 4 ได้ให้บทนิยามคำว่า "นำเข้า" หมายความว่า นำหรือสั่งเข้ามาในราชอาณาจักร การที่จำเลยเดินทางจากประเทศกัมพูชาเข้ามาในประเทศไทย โดยมีเมทแอมเฟตามีนของกลางติดตัวมาด้วยดังกล่าวไม่ว่าจำเลยจะได้เมทแอมเฟตามีนมาจากใครและด้วยวิธีการอย่างไร หรือเป็นการนำติดตัวจากประเทศไทยดังที่จำเลยอ้างหรือไม่ ก็ถือได้ว่าเป็นการกระทำอันเป็นการนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักรแล้ว แหล่งที่มาและการได้มาซึ่งเมทแอมเฟตามีนก่อนการนำเข้าจึงมิใช่ข้อเท็จจริงอันเป็นสาระสำคัญในการพิสูจน์ความผิดหรือความบริสุทธิ์ของจำเลยโจทก์ฟ้องและแก้ฟ้อง ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 4, 7, 8, 15, 57, 65, 66, 67, 91, 102 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32, 33, 91 และริบเมทแอมเฟตามีนของกลาง จำเลยให้การรับสารภาพข้อหามีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตและข้อหาเสพเมทแอมเฟตามีน ส่วนข้อหาอื่นให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง, 57, 65 วรรคหนึ่ง, 67, 91, 102 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานเสพเมทแอมเฟตามีน จำคุก 6 เดือน ปรับ 10,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือน ปรับ 5,000 บาท ฐานมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตและฐานนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษฐานนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักร ซึ่งเป็นกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุกตลอดชีวิต และปรับ 1,200,000 บาท คำให้การชั้นสอบสวนและทางนำสืบของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสาม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ประกอบมาตรา 53 คงจำคุก 33 ปี 4 เดือน และปรับ 800,000 บาท รวมจำคุก 33 ปี 7 เดือน และปรับ 805,000 บาท หากจำเลยไม่ชำระค่าปรับ ให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 แต่ให้กักขังแทนค่าปรับเป็นระยะเวลาไม่เกิน 2 ปี ริบเมทแอมเฟตามีนของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คงมีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยว่า จำเลยกระทำความผิดฐานนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักรตามฟ้องหรือไม่ โดยจำเลยฎีกาว่า โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานยืนยันแหล่งที่มาของเมทแอมเฟตามีนว่าจำเลยได้มาจากไหน ต้องถือว่าพยานหลักฐานของโจทก์ยังมีความสงสัยตามสมควรว่าจำเลยกระทำความผิดฐานนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักรหรือไม่ ต้องยกประโยชน์แห่งความสงสัยนั้นให้แก่จำเลย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 227 วรรคสอง นั้น ได้ความจากคำเบิกความของพยานโจทก์ปากสิบตำรวจเอกปฏิวัติ ดาบตำรวจจำนงค์ และดาบตำรวจสิทธิพงษ์ ผู้ร่วมจับกุมว่า พยานทั้งสามร่วมกันจับกุมจำเลยในทันทีที่จำเลยเดินทางจากประเทศกัมพูชาเข้ามาในประเทศไทยทางด่านถาวรช่องสะงำและยึดได้เมทแอมเฟตามีน 4 เม็ดครึ่ง ของกลางซุกซ่อนในกระเป๋าเล็กของกางเกงยีนข้างขวาที่จำเลยสวมใส่ ซึ่งจำเลยนำสืบว่าจำเลยมีเมทแอมเฟตามีนดังกล่าวไว้ในครอบครองจริง เพียงแต่อ้างว่าเป็นเมทแอมเฟตามีนที่จำเลยซื้อและนำติดตัวไปขณะเดินทางเข้าไปในประเทศกัมพูชาเท่านั้น เห็นว่า ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 4 ได้ให้บทนิยามคำว่า "นำเข้า" หมายความว่า นำหรือสั่งเข้ามาในราชอาณาจักร ดังนั้น การที่จำเลยเดินทางจากประเทศกัมพูชาเข้ามาในประเทศไทย โดยมีเมทแอมเฟตามีนของกลางติดตัวมาด้วยดังกล่าวไม่ว่าจำเลยจะได้เมทแอมเฟตามีนมาจากใครและด้วยวิธีการอย่างไร หรือเป็นการนำติดตัวจากประเทศไทยดังที่จำเลยอ้างหรือไม่ ก็ถือได้ว่าเป็นการกระทำอันเป็นการนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักรแล้ว แหล่งที่มาและการได้มาซึ่งเมทแอมเฟตามีนก่อนการนำเข้าจึงมิใช่ข้อเท็จจริงอันเป็นสาระสำคัญในการพิสูจน์ความผิดหรือความบริสุทธิ์ของจำเลย พยานหลักฐานของโจทก์ที่นำสืบมามีน้ำหนักมั่นคง รับฟังได้โดยปราศจากข้อสงสัยว่า จำเลยกระทำความผิดฐานนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักรตามฟ้อง ส่วนที่จำเลยฎีกาขอให้ลงโทษในสถานเบาและรอการลงโทษนั้น เห็นว่า ศาลล่างทั้งสองพิพากษาลงโทษจำเลยในอัตราโทษขั้นต่ำสุดตามที่กฎหมายกำหนด จึงไม่อาจลงโทษจำเลยให้เบากว่านี้ได้อีก และโทษจำคุก 33 ปี 4 เดือน ไม่อยู่ในเกณฑ์ที่จะรอการลงโทษให้แก่จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 ได้ สำหรับฎีกาของจำเลยข้ออื่นๆ นั้นศาลอุทธรณ์ภาค 3 ได้วินิจฉัยไว้ครบถ้วนและชอบด้วยเหตุผลแล้ว ศาลฎีกาไม่จำต้องวินิจฉัยซ้ำอีกเพราะไม่ทำให้ผลของคำวินิจฉัยเปลี่ยนแปลงไป ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น อย่างไรก็ดีที่ศาลล่างทั้งสองลงโทษจำเลยฐานเสพเมทแอมเฟตามีนจำคุกและปรับด้วยนั้นหนักเกินไป ศาลฎีกาเห็นสมควรไม่ลงโทษปรับในความผิดฐานนี้ นอกจากนี้จำเลยให้การรับสารภาพฐานมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต และคำให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนและทางนำสืบของจำเลยเป็นประโยชน์อย่างยิ่งแก่การพิจารณาฐานนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักร ประกอบกับเมทแอมเฟตามีนของกลางมีเพียง 4 เม็ดครึ่ง เท่านั้น ศาลฎีกาเห็นสมควรลดโทษฐานนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักรให้จำเลยกึ่งหนึ่ง พิพากษาแก้เป็นว่า ฐานเสพเมทแอมเฟตามีน จำคุก 3 เดือน โดยไม่ลงโทษปรับ ฐานนำเมทแอมเฟตามีนเข้ามาในราชอาณาจักร ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ประกอบมาตรา 53 แล้ว คงจำคุก 25 ปีและปรับ 600,000 บาท รวมจำคุก 25 ปี 3 เดือน และปรับ 600,000 บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 3(เกษม เกษมปัญญา-อนันต์ วงษ์ประภารัตน์-ชัยวุฒิ โลหชิตรานนท์)ศาลจังหวัดศรีสะเกษ - นางสาวมัณฑนา อิสสระโชติศาลอุทธรณ์ภาค 3 - นายภาภูมิ สรอัฑฒ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก