คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้สืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระหนี้ตามบัญชีเดินสะพัดกับดอกเบี้ย
จำเลยให้การว่า การคิดตัดทอนบัญชีเดินสะพัดของโจทก์ไม่ถูกต้อง จำเลยมิได้เป็นหนี้โจทก์ รายการที่โจทก์กล่าวอ้างเป็นหนี้เรื่องซื้อขายซึ่งได้ตัดทอนบัญชีขาดอายุความแล้ว ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นชี้สองสถานและนัดสืบพยานโจทก์ ก่อนถึงวันสืบพยาน
โจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ไขคำฟ้อง อ้างว่าเมื่อกลางเดือนพฤษภาคม 2533 ผู้แทนโจทก์ได้พบหลักฐานแสดงว่า การลงบัญชีเดินสะพัดและแจ้งยอดหนี้ไปยังจำเลยผิดพลาด จำนวนเงินที่โจทก์เรียกร้องตามฟ้องเดิมขาดไป จึงขอแก้ไขคำฟ้อง คำขอท้ายฟ้องและจำนวนทุนทรัพย์เพิ่มจากเดิมศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งว่า โจทก์ควรจะทราบมาก่อนวันนัดชี้สองสถาน และคดีไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนจึงไม่อนุญาตให้โจทก์แก้ไขคำฟ้อง ให้ยกคำร้องโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่โจทก์จะฟ้องคดีกล่าวหาว่าจำเลยประพฤติผิดสัญญา และโจทก์จะเรียกค่าเสียหาย โจทก์จะต้องมีข้อมูลที่เป็นข้อเท็จจริงเสียก่อนว่า จำเลยประพฤติผิดสัญญาอะไร
อย่างไรโจทก์เสียหายเป็นเงินเท่าไร และมีหลักฐานอะไรบ้าง เมื่อความปรากฏจากคำร้องของโจทก์ว่า เอกสารอันเป็นหลักฐานที่แสดงว่าจำเลยยังมียอดหนี้เพิ่มเติมจากยอดหนี้ที่โจทก์ยื่นฟ้องไว้เดิมอีกจำนวนหนึ่งอยู่ในความครอบครองของโจทก์แล้วตั้งแต่ต้น คือตั้งแต่ก่อนฟ้องคดีก็แสดงว่าโจทก์สามารถตรวจสอบหลักฐานเหล่านั้นได้ตั้งแต่ก่อนฟ้องคดีแล้ว แต่ผู้จัดการทั่วไปคนใหม่ของโจทก์ผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์ให้ฟ้องคดี ไม่ได้ตรวจสอบหลักฐานให้ละเอียดรอบคอบเสียก่อนฟ้องคดีว่าจำเลยเป็นหนี้โจทก์อยู่เท่าไรกันแน่ การที่โจทก์เพิ่งทราบยอดหนี้ที่จำเลยมีต่อโจทก์เพิ่มหลังจากโจทก์ยื่นฟ้องจำเลยและศาลชั้นต้นได้ชี้สองสถานไปแล้วนับเป็นข้อบกพร่องของโจทก์เอง
ความบกพร่องดังกล่าวโจทก์ไม่อาจจะยกมาเป็นข้ออ้างเพื่อขอแก้ไขคำฟ้องหลังวันชี้สองสถานตามที่กฎหมายบัญญัติบังคับไว้ได้ ทั้งข้อเท็จจริงดังกล่าวก็หาใช่ข้อเท็จจริงที่นำไปสู่ข้อกฎหมายเรื่องอำนาจฟ้องดังที่โจทก์อ้างในฎีกาไม่ จึงไม่ใช่เรื่องที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนที่โจทก์จะยื่นได้หลังจากวันที่ศาลชั้นต้นชี้สองสถานตามที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 180บัญญัติยกเว้นไว้พิพากษายืน
