เนื้อความคำพิพากษา
โจทย์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๔๖๑ เวลากลางคืน จำเลยสมคบกันทำเงินเหรียญบาทปลอม เจ้าพนักงานจับตัวจำเลยพร้อมด้วยเงินเหรียญบาทปลอม ๒๙ บาท กับเครื่องมือทำเงินปลอมตามบาญชีท้ายฟ้อง ที่ตำบลน่าโรงพยาบาลศุขาภิบาลขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๐๒-๒๐๓-๒๐๔ ฯ นายโตจำเลยให้การรับสารภาพว่า ได้ทำเงินเหรียญบาทปลอมจริง เงินปลอมแลเครื่องมือทำเงินปลอมที่เจ้าพนักงานจับมานั้นเปนของนายโทจำเลย ฯ นายหนู นายหลี นายบางจำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้กระทำผิดดังข้อหา ฯ ทางพิจารณาได้ความว่า ในวันที่เกิดเหตุนั้นเวลา ๗ นาฬิกาหลังเที่ยง นายสิบตำรวจโททองเห็นนายโต นายหนูจำเลยถือห่อกระดาษขาว ๆ ทั้ง ๒ คน เดิรทางบ้านดอกไม้เข้าไปซื้อดีบุกฤาสังกะสีในร้านขายเครื่องเหล็กแลทองเหลืองแล้วเดิรออกจากร้านนั้นมาทางน่าโรงพยาบาลศุขาภิบาล
นายสิบตำรวจโททองมีความสงสัยจึงสกดรอยเดินตามจำเลยมาห่าง ๆ จำเลยเลี้ยวเข้าตรอกตรงน่าโรงพยาบาลเข้าไปในโรงรถนายบางแล้วนายสิบตำรวจโททองก็ไปบอกนายร้อยตำรวจเอกขุนศรีสารวัดมาคอยดูจำเลยอีกคนหนึ่ง ขุนศรีสารวัดได้แอบดูจำเลยทางช่องฝาโรงรถ เห็นนายโตกำลังถือพิมพ์เงินปลอม นายหนูจำเลยถือเงินปลอมที่ทำแล้ว จึงให้คนไปบอกนายพันตำรวจเอกพระยาพลพรรคภิบาล ๆ ก็พาพลตำรวจมาล้อมโรงรถ แล้วเข้าไปจับตัวนายโต นายหนูพร้อมด้วยเงินปลอม ๒๙ บาท กับเครื่องมือทำเงินปลอมอีก ๑๐ อย่าง นายบาง นายหลีจำเลยก็อยู่ในโรงรถนั้น แต่อยู่คนละแห่งกับที่ทำเงินปลอม เจ้าพนักงานจึงจับตัวนายบาง นายหลีมาด้วย ฯ ได้ความตามคำพยานดังกล่าวแล้ว ศาลพระราชอาญาแลศาลอุทธรณพิพากษาต้องกันว่า
นายโต นายหนูจำเลยมีความผิดฐานทำเงินตราปลอมตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๐๓ ข้อ ๑ ให้จำคุกนายโต นายหนูจำเลยมีกำหนดคนละ ๗ ปี ส่วนนายบาง นายหลีจำเลยไม่มีความผิดให้ปล่อยตัวไป ฯ นายโตจำเลยทูลเกล้า ฯ ถวายฎีกาขอลดโทษ นายหนูจำเลยทูลเกล้า ฯ ถวายฎีกา อ้างเหตุว่านายโตชวนนายหนูมาที่โรงรถ แต่หาได้สมคบกับนายโตทำเงินปลอมไม่ ฯ กรรมการศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนเรื่องนี้แล้ว ข้อเท็จจริงในคดีเรื่องนี้ไม่มีเหตุสงสัย โจทย์มีพยานหลักฐานมั่นคงว่าได้เห็นจำเลยทั้ง ๒ กำลังทำเงินปลอม ทั้งจับตัวจำเลยได้พร้อมกับเงินปลอมแลเครื่องมือทำเงินปลอมในเวลานั้นด้วย จำเลยไม่มีทางจะหลีกเลี่ยงให้พ้นความผิดได้ อ้ายโตจึงรับสารภาพว่าได้ทำเงินปลอมแต่ผู้เดียว เพื่อจะไม่ให้เกี่ยวข้องกับอ้ายหนูด้วยคำรับสารภาพของอ้ายโตจำเลยหามีประโยชน์ในทางพิจารณาไม่ฎีกาจำเลยไม่มีเหตุจะแก้ไขคำพิพากษาศาลล่าง ให้ยกฎีกาของอ้ายโต อ้ายหนูจำเลยเสีย ฯ
