คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนพก 1 กระบอก พร้อมกระสุนปืนจำนวน4 นัด ไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต และพาอาวุธปืนติดตัวไปในเมือง หมู่บ้าน และทางสาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนติดตัว ทั้งไม่มีเหตุจำเป็นและเร่งด่วนตามสมควรแก่พฤติการณ์ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ และขอให้ริบเฉพาะกระสุนปืนของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯเรียงกระทงลงโทษฐานมีอาวุธปืน จำคุก 2 ปี ฐานพกพาอาวุธปืนจำคุก 1 ปีรวมโทษจำคุก 3 ปี
จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษตามมาตรา 78 กึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลย 1 ปี 6 เดือน ริบกระสุนปืนของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำเลยฐานมีอาวุธปืน จำคุก1 ปี ฐานพกพาอาวุธปืน จำคุก 6 เดือน รวมโทษจำคุก 1 ปี 6 เดือน
จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษตามมาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 9 เดือน และให้รอการลงโทษจำเลยไว้ภายในกำหนด 2 ปี ตามมาตรา 56 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามที่ศาลอุทธรณ์ลดโทษให้จำเลยและรอการลงโทษให้จำเลยนั้น เป็นดุลพินิจของศาลอุทธรณ์อันเป็นปัญหาข้อเท็จจริงการที่จะปรับว่าคดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่นั้น ชอบที่จะต้องพิจารณาในฐานความผิดเป็นกระทง ๆ ไป คดีนี้เป็นความผิด 2 กระทง แต่ละกระทงศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จำคุกจำเลยไม่เกิน 1 ปี และศาลอุทธรณ์ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ โจทก์ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์
