คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2524 เวลากลางวัน จำเลยทั้งสามได้กระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกระทงต่างกรรมกันกล่าวคือจำเลยทั้งสามบังอาจร่วมกันมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ อันเป็นยาเสพติดให้โทษประเภท 1 จำนวน 1 ถุง คำนวณเป็นสารบริสุทธิ์หนัก 350 กรัม ราคา 52,500 บาท ไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยมิได้รับอนุญาตฯและจำเลยทั้งสามบังอาจร่วมกันจำหน่ายเฮโรอีนดังกล่าวให้แก่ผู้มีชื่อ เป็นเงิน 68,000 บาท โดยมิได้รับอนุญาตฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522....ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 และขอให้ริบของกลางจำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพจำเลยที่ 2 ที่ 3 ให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 มีความผิดฐานร่วมกันมีไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายและจำหน่ายเฮโรอีน แต่เป็นการกระทำผิดกรรมเดียวกัน ให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1 ที่ 2 ตลอดชีวิต
จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลยที่ 1 ไว้ 25 ปี ของกลางริบ ส่วนจำเลยที่ 3 ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พฤติการณ์ที่จำเลยที่ 2 พาสายลับคนที่ 1ไปพบจำเลยที่ 1 ซึ่งมีเฮโรอีนมาขาย แล้วนั่งรถไปยังสถานที่ทำการซื้อขายเฮโรอีนด้วยกัน ทั้งจำเลยที่ 2 เป็นผู้ถือกระเป๋าเฮโรอีนที่จะนำไปขายลงจากรถของสายลับคนที่ 1 แล้วส่งมอบให้สายลับคนที่ 2 ด้วยตนเอง แสดงว่าจำเลยที่ 2 ได้รู้เห็นและมีเจตนาร่วมกับจำเลยที่ 1 ในการมีเฮโรอีนของกลางไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายเฮโรอีนนั้นด้วยมาแต่ต้น แม้หากจะฟังว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้ซื้อเฮโรอีนของกลางมาจากภาคเหนือแต่ผู้เดียวดังจำเลยที่ 2 อ้าง และขณะจำเลยที่ 2 ถือเฮโรอีนลงจากรถยนต์ของสายลับมีจำเลยที่ 1 อยู่ด้วยก็ตาม แต่เมื่อจำเลยที่ 2 มีเจตนาร่วมกระทำความผิดกับจำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 ได้กระทำการอันเป็นส่วนหนึ่งแห่งการมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายและจำหน่ายเฮโรอีนนั้นแก่สายลับแล้วจำเลยที่ 2 ก็ต้องมีความผิดฐานเป็นตัวการในความผิดดังกล่าวตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83พิพากษายืน
