คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันมีอาวุธปืนยาวเอ็ม 16 จำนวน 2 กระบอก ซองกระสุนปืนเอ็ม 16 ชนิดสั้น 25 ซองชนิดยาว 4 ซอง กระสุนปืนเอ็ม 16 จำนวน 793 นัด อันเป็นอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนอยู่ในสภาพใช้การได้แต่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ตามกฎหมายไว้ในครอบครอง ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2590 มาตรา 7, 55, 78 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2522 มาตรา 6, 8 กฎกระทรวง (ฉบับที่ 3)พ.ศ. 2491 ออกตามความในพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน
พ.ศ. 2490 ข้อ 1.ครั้งแรกจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ แต่ถอนคำให้การเดิม และให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสอง มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 55, 78 ที่แก้ไขแล้ว จำคุกคนละ 4 ปีจำเลยรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78คงจำคุกคนละ 2 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษจำเลยศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้แล้วว่าของกลางคดีนี้เป็นของหน่วยพลเรือนตำรวจทหาร 33 เรียกชื่อย่อว่า พตท.33 มีหน่วยทำการอยู่จังหวัดเพชรบูรณ์ มีเขตปฏิบัติการครอบคลุมมาถึงอำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย
จำเลยที่ 1 เป็นผู้ใหญ่บ้านนาท่อม หมู่ที่ 4ตำบลนาพึง อำเภอนาแห้ว จำเลยที่ 2 มีถิ่นที่อยู่ในเขตตำบลเดียวกับจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 ปฏิบัติหน้าที่ผู้ใหญ่บ้านจนได้รับปูนบำเหน็จจากทางราชการได้รับเงินเดือนขึ้น 2 ขั้นมา 3 ครั้ง และได้รับรางวัลที่ 2 ในฐานะผู้ใหญ่บ้านดีเด่น ตามเอกสารหมาย ล.2 ถึงล.6 จำเลยที่ 2 เป็นทหารพรานของหน่วย พตท.33 พันเอกสุบิน เป็นสุขรองผู้อำนวยการรักษาความมั่นคงภายในจังหวัดเลย มีหนังสือรับรองจำเลยทั้งสองมาว่า จำเลยทั้งสองมีความประพฤติเรียบร้อยดี ให้ความร่วมมือช่วยเหลือทางราชการมาโดยตลอด ทั้งยังทำงานช่วยเหลือราชการลับเกี่ยวกับการข่าวของฝ่ายตรงข้าม (ซึ่งหมายถึงฝ่ายคอมมิวนิสต์)ด้วยดีตลอดมาเป็นเวลาถึง 10 ปี และไม่ปรากฎว่า
จำเลยทั้งสองได้รับโทษจำคุกมาก่อน ถือได้ว่าจำเลยทั้งสองเป็นผู้มีคุณความดีมาก่อน ของกลางคดีนี้แม้จะมีจำนวนมากและจำเลยที่ 1 ห่อพลาสติกนำอาวุธปืนไปแยกฝังไว้ที่เล้าไก่ ส่วนกระสุนปืนและซองปืนนำไปฝังไว้ที่ใกล้กอไผ่ห่างบ้านจำเลยที่ 1 ประมาณ 15 เมตร ก็น่าเชื่อว่าเป็นการเก็บรักษาไว้เพื่อความปลอดภัย เมื่อเจ้าพนักงานไปสอบถามจำเลยทั้งสองก็นำปชี้จุดที่ฝังของกลางไว้โดยดี เป็นทำนองว่าไม่มีเจตนาจะครอบครองไว้ต่อไปอีก ทั้งข้อเท็จจริงไม่มีพฤติการณ์ว่าจำเลยทั้งสองจะนำของกลางจำนวนมากนี้ไปก่อเหตุร้าย ประกอบกับของกลางทั้งหมด พตท.33 เจ้าของก็ได้รับคืนไปแล้ว คดีมีเหตุอันควรให้ความปราณีแก่จำเลยตามเหตุผลดังกล่าวพิพากษาแก้เป็นว่า ให้รอการลงโทษจำเลยทั้งสองไว้มีกำหนดคนละ2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามพิพากษาศาลอุทธรณ์".
