คำฟ้องและคำให้การ
ความว่ จำเลยเป็นเจ้าพนักงานมีตำแหน่งหน้าที่ปกครองรักษาและเรียกเก็บเงินค่าธรรมเนียมต่าง ๆ ของอำเภอ จำเลยได้รับเงินจากผู้เสียหาย ๒ ราย ๆ ละ ๕๐ เป็นค่าธรรมเนียมใบอนุญาตเล่นการพะนันในประเภทประจำ แต่จำเลยออกใบอนุญาตให้ในประเภทญาติมิตร ซึ่งเรียกค่าธรรมเนียมเพียงฉะบับละ ๒๕ บาท จำเลยยักยอกเงินที่จำเลยรับไว้เดิมนั้น ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยมีผิด ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๑,๑๓๕ ,๗๑ คงจำคุก ๑ ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา,
ศาลฎีกาเห็นว่า ผู้เสียหายมอบเงินค่าธรรมเนียมแก่จำเลย โดยจำเลยมิได้เรียกเก็บ ไม่ผิดมาตรา ๑๓๕ แต่จำเลยรับเงินรายนี้ไว้ในฐานะเป็นเจ้าพนักงานปฏิบัติราชการตามหน้าที่ จำเลยจึงมีหน้าที่ปกครองรักษาเงินนั้น เมื่อจำเลยยักยอกเอาไปเป็นประโยชน์ส่วนตัวเสียก็ต้องมีผิดตามมาตรา ๑๓๑
Result
พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๑ บทเดียว นอกนั้นคงยืน.
