คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจชักมีดพกปลายแหลมไล่จะแทงทำร้ายร่างกายนายอนงค์ เป็นการขู่เข็ญจะทำร้ายให้เสียหายแก่นายอนงค์ โดยอาการร้ายแรง และไม่เป็นธรรม ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๓๙ ข้อ ๑
จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นงดสืบพะยาน แล้วพิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา,
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำว่า ขู่เข็ญ ตามความในมาตรา ๓๓๙ ข้อ ๑ นั้น อาจมีความหมายไม่ฉะเพาะ แต่ว่าจะต้องกระทำด้วยวาจา อาจหมายตลอดถึงการกระทำโดยอาการกิริยาด้วย ฟ้องโจทก์บรรยายเพียงว่า จำเลยชักอาวุธมีดจะไล่แทง จึงยังไม่พอฟังว่า เป็นการขู่เข็ญตามฟ้อง.
Result
พิพากษายืน.
