คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกอีก 5 คนร่วมกันใช้อาวุธปืนทำการปล้นเอาทรัพย์ของผู้เสียหายไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340,340 ตรีจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง ลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 10 ปีจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์มีนางด้วงเป็นประจักษ์พยานเบิกความว่าร้อยตำรวจเอกจันทร์นำจำเลยทั้งสองมาให้พยานดู พยานดูแล้วบอกว่าคล้าย ๆ คนร้าย แต่ในชั้นสอบสวนพยานให้การยืนยันว่า จำเลยทั้งสองเป็นคนร้ายรายนี้ และเมื่อร้อยตำรวจเอกจันทร์นำจำเลยทั้งสองไปให้พยานดูตัว พยานก็ยืนยันว่าจำเลยทั้งสองเป็นคนร้ายรายนี้ และได้ลงชื่อไว้ในบันทึกการจับกุม ครั้นเมื่อเบิกความต่อศาล พยานกลับเบิกความว่าจำเลยทั้งสองคล้าย ๆ คนร้าย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ขณะเกิดเหตุมีแสงไฟฟ้าสว่างพอที่พยานจะเห็นหน้าและจำกันได้ คนร้ายทำการปล้นอยู่นานถึง 20 นาที น่าเชื่อว่าพยานจำหน้าคนร้ายได้การที่พยานมาเบิกความต่อศาลบ่ายเบี่ยงไปเช่นนี้ พยานไม่ได้ให้เหตุผลว่าเหตุใดจึงไม่ตรงกับที่เคยยืนยันไว้เมื่อคราวดูตัวผู้ต้องหาและคำให้การชั้นสอบสวน เห็นได้ชัดว่าพยานเบิกความต่อศาลบ่ายเบี่ยงเพื่อช่วยเหลือจำเลย คำเบิกความของพยานในชั้นศาลจึงน่าจะไม่เป็นความจริงส่วนคำยืนยันของพยานเมื่อดูตัวจำเลยทั้งสองและคำให้การชั้นสอบสวนดังกล่าวนั้น โจทก์มีร้อยตำรวจเอกจันทร์ซึ่งเป็นผู้สอบสวนพยานให้การยืนยันว่าพยานยืนยันและให้การไว้ในชั้นสอบสวนดังกล่าวน่าจะเป็นความจริงรับฟังได้พิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
