คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกระทงต่างกรรมต่างวาระกัน คือ มีไว้เพื่อจำหน่ายซึ่งเฮโรอีนจำนวน 30 หลอด และจำหน่ายเฮโรอีนจำนวน 1 หลอดแก่ผู้มีชื่อ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ ฯลฯ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91
จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายและจำหน่ายเฮโรอีนที่มีอยู่นั้น การกระทำเป็นกรรมเดียว พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานจำหน่ายเฮโรอีนให้จำคุก 5 ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ให้ลงโทษจำเลยฐานมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายอีกกระทงหนึ่งจำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายอีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุก 5 ปี รวม 2 กระทง จำคุก 10 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นแต่เพียงว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิด เป็นการแก้ไขเล็กน้อย และยังคงลงโทษจำคุกจำเลยกระทงละไม่เกิน 5 ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 คงฎีกาได้แต่ปัญหาข้อกฎหมายว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดกรรมเดียวหรือสองกรรม
ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีเฮโรอีน 30 หลอดไว้เพื่อจำหน่ายกระทงหนึ่ง และฐานจำหน่ายเฮโรอีน 1 หลอด อีกกระทงหนึ่ง แม้เฮโรอีนจำนวน 1 หลอดที่จำเลยจำหน่ายไปจะเป็นเฮโรอีนจำนวนเดียวกับเฮโรอีน 30 หลอดที่จำเลยมีไว้เพื่อจำหน่าย การกระทำของจำเลยแยกได้เป็นสองกรรมต่างหากจากกันเป็นสองกระทงความผิด ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1198/2519พิพากษายืน
