คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดกฎหมายหลายกระทงคือก. บังอาจกล่าววาจาแสดงกิริยาขัดขวางนายเก่งพนักงานเทศบาลกับพวกผู้ไปทำการรังวัดถนนและคูเมืองสาธารณะโดยโจทก์เป็นนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองสกลนครสั่งไป จำเลยแสดงกิริยาท่าทางโกรธมากจนนายเก่งกับพวกไม่กล้ารังวัดข. ด่าและหมิ่นประมาทโจทก์ต่อหน้าบุคคลแต่สองคนขึ้นไปว่า"นายกบ้า ๆ นายกหมา ๆ นายกส้นตีน มันเที่ยวฟ้องคนทั้งบ้านทั้งเมือง"เป็นการหมิ่นประมาทโจทก์ในฐานะเป็นเจ้าพนักงานกระทำการตามหน้าที่ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 116, 119, 282, 71ศาลชั้นต้นสั่งงดไม่ไต่สวนมูลฟ้องโจทก์ เห็นว่าโจทก์ฟ้องในฐานะส่วนตัวภายหลังจากพ้นตำแหน่งนายกเทศมนตรีแล้ว ฟ้องข้อ ก.
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำผิดต่อเจ้าพนักงานโจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายตามฟ้องข้อ ข. คำบรรยายในฟ้องเป็นถ้อยคำภาษาธรรมดา ไม่เป็นเหตุให้ผู้เสียหายเสียชื่อเสียงหรือให้คนทั้งหลายดูหมิ่นเกลียดชังจำเลยไม่ควรมีผิดตามมาตรา 282 ที่โจทก์ว่าเป็นการหมิ่นประมาทโจทก์ในฐานะเป็นเจ้าพนักงานนั้น โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเช่นเดียวกันในข้อ ก.พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ยกฟ้องตามข้อ ข.ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการไต่สวนมูลฟ้องตามคำฟ้อง ข้อ ข. ตามมาตรา 116 แห่งกฎหมายลักษณะอาญาแล้ว วินิจฉัยชี้ขาดไปตามรูปคดีโจทก์ฎีกาว่า ตามฟ้องข้อ ก. โจทก์มีอำนาจฟ้องตามมาตรา 28(2)ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา เพราะความเสียหายเกิดขึ้นแก่โจทก์ผู้สั่งงานหรือนายเก่งก็เช่นกันตามฟ้องข้อ
ข. ที่ว่า "มันเที่ยวฟ้องคนทั้งบ้านทั้งเมือง" นั้นเป็นการใส่ความหมิ่นประมาทโจทก์ตามมาตรา 282ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องข้อ ก. นั้นจำเลยกระทำการต่อสู้หรือขัดขวางแก่นายเก่งพนักงานเทศบาลหาใช่กระทำต่อโจทก์ไม่ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ส่วนคำว่า "มันเที่ยวฟ้องคนทั้งบ้านทั้งเมือง" ในฟ้องข้อ ข. นั้น เห็นว่าคำกล่าวเช่นนี้หาใช่เป็นคำใส่ความอันจะเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทตามมาตรา 282 แห่งกฎหมายลักษณะอาญาไม่พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์
