คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องขอให้ลงได้ความว่าโทษจำเลยตามพ.ร.บ. ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ศาลขั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายาม ให้ปรับจำเลย ๘๐๐ บาท ริบน้ำมันหมูของกลาง ฯลฯ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้ว ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยเจตนาส่งน้ำมันหมูของกลาง ออกจากเขตจังหวัดแพร่เพื่อส่งไปกรุงเทพฯ จนถึงกับนำน้ำมันนั้นมาชั่งที่สถานรถไฟ เพื่อส่งทางรถไฟไปกรุงเทพฯ ตลอดจนขนขี้นตู้รถไฟเรียบร้อยแล้ว หากมีหตุขัดขวางถูกเจ้าพนักงานตำรวจจับเสียก่อน-แต่รถไฟจะออกจาถสถานี ดังนี้ ย่อมถึงคั่นเป็นความผิดฐานพยายามแล้ว. ส่วนของกลางรายนี้ ยังไมใ่ใช่ของอันพึงริบ เพราะเป็นของที่เกี่ยวกับการกระทำผิดตามม.๑๗ ไม่ใช่--เป็นสิ่งของที่เกี่ยวกับการกระทำผิดในการค้ากำไรโดยครง ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ ๒๐๒/๒๔๙๓.
Result
จึงพิพากษาแก้เฉพาะว่า น้ำมันหมูของกลางไม่ริบ คืนจำเลยไป.