คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบุตรและทายาทของนายฉุย เจ้าของที่ดินโฉนดที่ 1292 นายฉุยตาย จำเลยที่ 2 ได้สมคบคิดกับจำเลยที่ 1 ยื่นคำขอรับมรดกที่ดินดังกล่าว โดยจำเลยที่ 2 อ้างว่าเป็นบุตรนายฉุนซึ่งเป็นความเท็จ ทั้งนี้ โดยจำเลยที่ 2 มอบอำนาจให้จำเลยที่ 1 จัดการรับมรดกแล้วขายฝากไว้กับจำเลยที่ 1 และต่อมายังจดทะเบียนสละสิทธิการไถ่ที่ดินที่ขายฝากนั้นขอให้พิพากษาว่าการรับโอนมรดก การขายฝากและการสละสิทธิไถ่ถอนการขายฝากที่ดินดังกล่าวเป็นไปโดยมิชอบให้เพิกถอนทำลาย ฯลฯจำเลยที่ 1 ต่อสู้ว่า ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทโดยเสียค่าตอบแทนโดยสุจริต และได้จดทะเบียนสิทธิโดยชอบด้วยกฎหมายจำเลยที่ 2 ต่อสู้ว่า จำเลยที่ 2 เป็นบุตรนายฉุน
โจทก์ตกลงให้จำเลยที่ 2 นำที่ดินพิพาทไปขายฝากเอาเงินมาใช้จ่ายทำศพบิดาศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 2 เป็นบุตรนายมูล โจทก์ไม่ได้มอบให้จำเลยที่ 2 รับมรดกที่ดินพิพาทเฉพาะส่วนของนายฉุนเพื่อไปขายฝากจำเลยที่ 1 หากแต่จำเลยที่ 2 แจ้งเท็จว่าเป็นบุตรนายฉุน จึงได้กรรมสิทธิ์ที่ดินมาโดยไม่ชอบ การที่จำเลยที่ 2 เอาที่ดินเฉพาะส่วนของนายฉุนไปขายฝากไว้แก่จำเลยที่ 1 แล้วต่อมาจดทะเบียนปลดเงื่อนไขในการไถ่ ไม่ทำให้จำเลยที่ 1 มีกรรมสิทธิ์ในที่ดิน พิพากษาให้เพิกถอนการรับโอนมรดกที่ดินพิพาทเฉพาะส่วนของนายฉุนบิดาโจทก์ และให้เพิกถอนการขายฝากและการสละสิทธิไถ่ถอนการขายฝาก คำขอนอกจากนี้ให้ยกจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาต่อมาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า
จำเลยที่ 2 เป็นบุตรนายมูล ไม่ใช่บุตรนายฉุน จำเลยที่ 2 ไปขอรับมรดกที่ดินพิพาทของนายฉุนและขายฝากให้จำเลยที่ 1 แล้วจดทะเบียนสละสิทธิไถ่ถอนการขายฝากโดยโจทก์ไม่ทราบ โจทก์มิได้เชิดให้จำเลยที่ 2 มาทำการรับมรดกและทำการขายฝากแก่จำเลยที่ 1 เพื่อเอาเงินไปจัดการศพนายฉุนศาลฎีกาวินิจฉัยต่อไปว่า แม้โจทก์จะมิได้นำสืบว่าจำเลยที่ 1กับจำเลยที่ 2 สมคบคิดกันกระทำมิชอบในเรื่องการขายฝากและไม่ไถ่การขายฝากแต่เมื่อทำโดยปราศจากการรู้เห็นยินยอมของโจทก์ซึ่งเป็นทายาทที่แท้จริงของนายฉุนโจทก์ก็ชอบที่จะขอให้เพิกถอนนิติกรรมที่จำเลยทั้งสองกระทำต่อกันนั้นเสียได้ เพราะจำเลยที่ 2 ได้สิทธิทางทะเบียนมาโดยไม่ชอบ จำเลยที่ 1 ผู้รับโอนจากจำเลยที่ 2 ย่อมไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอนพิพากษายืน
