คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่ามัผู้ร้ายลักธรบัตร์และแหวนประดับเพ็ชร์เม็ดเล็ก เม็ดใหญ่ และนิลของนางอบไปจำเลยได้รับแหวน ๒ วงนั้น ไว้โดยรู้สึกว่าเป็นของร้ายได้มาจากการทำผิดกฎหมายขอให้ลงโทษ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๒๑ ในเรื่องของกลางเห็นว่านิลเป็นของผู้เสียหาย จึงให้คืนแก่ผู้เสียหายไป ส่วนเพ็ชร์เม็ดเล็กและเม็ดใหญ่นั้นไม่ฟังว่าเป้นของผู้เสียหายหรือจำเลยเมื่อผู้ใดประสงค์จะแสดงว่าเป็นของตนก็ให้ฟ้องร้องขึ้นมาในทางแพ่งอีกคดีหนึ่ง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลย และกล่าวว่า เพ็ชร์ของกลางนั้นศาลชั้นต้นไม่ได้ชี้ขาดว่าเป็นของผู้เสียหาย แต่ไม่คืนให้จำเลยนั้นไม่ชอบ จึงให้คืนของกลางให้แก่จำเลยไป
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยปรับเพ็ชร์เม็ดใหญ่เม็ดเล็กและนิลไว้จากโจรโดยทราบว่าเป็นของร้ายจึง
Result
พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น เพ็ชร์เม็ดใหญ่ เม็ดเล็กกับนิลคือผู้เสียหาย แต่ทองที่ประกอบแหวน ๒ วง นั้นมิใช่ของผู้เสียหาย จึงให้คืนจำเลย
