คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ได้ซื้อที่ดินหนึ่งแปลง จดทะเบียนแล้วและได้ครอบครองทำนาตลอดมา ต่อมาผู้ร้องไปหอทะเบียนที่ดินเพื่อขอให้ออกโฉนดให้ เจ้าพนักงานที่ดินว่าจะออกให้ต่อเมื่อได้ขอแสดงกรรมสิทธิ์ทางศาลเสียก่อน จึงขอให้ศาลสั่งแสดงกรรมสิทธิ์ศาลชั้นต้นเห็นว่า ที่ดินนี้แม้มีโฉนดอยู่เดิม แต่ได้ถูกทำลายแล้ว จึงต้องถือว่าไม่ใช่กรรมสิทธิ์ของผู้นั้น เมื่อเป็นเช่นนี้ศาลจึงยังไม่อาจจะสั่งแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินนี้ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 จึงสั่งไม่รับคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาพิจารณาประมวลกฎหมายที่ดินมาตรา 3 และพระราชบัญญัติออกโฉนดที่ดิน ร.ศ.127 มาตรา 35 แล้ว เห็นว่าใบไต่สวนไม่ใช่เอกสารแสดงกรรมสิทธิ์ในที่ดินเมื่อผู้ร้องไม่มีโฉนดเป็นหลักฐานที่จะแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินของตน และที่ดินนี้เป็นที่นา
เจ้าของจึงมีเพียงสิทธิครอบครองเท่านั้น ที่ศาลอุทธรณ์เห็นว่าที่ดินซึ่งมีแต่ใบไต่สวนยังถือไม่ได้ว่าเจ้าของมีกรรมสิทธิ์ จะร้องขอให้ศาลแสดงกรรมสิทธิ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 ไม่ได้นั้นชอบแล้ว
Result
พิพากษายืน
