คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลยในตำแหน่งหนึ่ง แล้วจำเลยมีคำสั่งย้ายโจทก์ไปทำงานตำแหน่งอื่นซึ่งโจทก์ไม่สามารถทำได้ โจทก์จึงไม่ยอมไปตามคำสั่งจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ในวันนัดพิจารณา ศาลแรงงานกลางสอบถามคู่ความได้ความว่า โจทก์เคยฟ้องจำเลยมาครั้งหนึ่ง คดีถึงที่สุดไปแล้ว ศาลแรงงานกลางนำสำนวนคดีดังกล่าวมาประกอบ และมีคำสั่งงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์อาจฟ้องรวมมาในคดีก่อนได้ มูลเหตุที่โจทก์อาศัยเป็นข้อหาในคำฟ้องระงับไปแล้ว โจทก์นำคดีมาฟ้องใหม่เป็นฟ้องซ้ำพิพากษาให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า โจทก์เคยฟ้องจำเลยมาครั้งหนึ่งแล้วอ้างว่าเป็นการเลิกจ่างที่ไม่เป็นธรรม ขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานหากไม่ยอมรับกลับเข้าทำงานก็ให้จ่ายค่าเสียหาย คดีนั้นศาลแรงงานกลางไกล่เกลี่ยจนคู่ความตกลงกันได้ โดยจำเลยจ่ายค่าชดเชยให้และโจทก์ถอนคำฟ้องไปคดีถึงที่สุด โจทก์จึงมาฟ้องใหม่เป็นคดีนี้ว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์นั้นเห็นว่า คดีก่อนศาลมิได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดี การที่โจทก์ฟ้องใหม่เป็นคดีนี้จึงไม่ฟ้องซ้ำตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๔๘ แต่การที่โจทก์ถอนฟ้องคดีก่อนด้วยเหตุดังกล่าวข้างต้น
แสดงให้เห็นว่าในการตกลงกันโจทก์ยินยอมสละสิทธิอื่น ๆ อันจะพึงเรียกร้องจากจำเลยเนื่องมาจากจำเลยเลิกจ้างโจทก์ครั้งที่ฟ้องนั้นทั้งสิ้น นอกจากค่าชดเชย ความตกลงเช่นนี้ย่อมผูกพันโจทก์ ฉะนั้น เมื่อจำเลยได้จ่ายค่าชดเชยให้โจทก์และโจทก์ถอนคำฟ้องไปแล้ว โจทก์จึงจะฟ้องใหม่เป็นคดีนี้เรียกสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า เนื่องจากการเลิกจ้างครั้งเดียวกันกับคดีก่อนจากจำเลยอีกหาได้ไม่ เป็นกรณีโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผล
Result
พิพากษายืน.
