คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระเงินตามเช็คซึ่งจำเลยเป็นผู้สั่งจ่าย 20,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ใบมอบอำนาจไม่ชอบด้วยกฎหมายโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง คดีขาดอายุความศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานทั้งสองฝ่ายแล้วพิพากษาให้จำเลยชำระเงินตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะข้อกฎหมายที่ว่าคำให้การจำเลยเรื่องฟ้องเคลือบคลุม และใบมอบอำนาจไม่ชอบด้วยกฎหมายเป็นการชัดแจ้งแล้วหรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสอง บัญญัติว่า "ให้จำเลยแสดงโดยชัดแจ้งในคำให้การว่าจำเลยยอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างของโจทก์ทั้งสิ้นหรือแต่บางส่วน รวมทั้งเหตุแห่งการนั้น"
ฉะนั้นเมื่อคำให้การของจำเลยอ้างว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมจำเลยก็จะต้องแสดงเหตุแห่งการที่อ้างว่าเคลือบคลุมนั้นด้วยว่า เคลือบคลุมอย่างไร ตรงไหน การกล่าวอ้างว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมลอย ๆ ดั่งคำให้การจำเลยจึงต้องถือว่า คำให้การจำเลยไม่ได้แสดงโดยชัดแจ้งตามที่กฎหมายต้องการจึงไม่มีประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ เทียบได้กับคำพิพากษาฎีกาที่ 2724/2516 (ระหว่างนางละออ ลิมปะสุวัณณ โจทก์นางทงกวาน ว่องวานิช จำเลย)ส่วนคำให้การเรื่องใบมอบอำนาจฟ้องคดีของโจทก์ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่นั้น ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ตามคำให้การของจำเลยที่ว่าใบมอบอำนาจไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น ก็เป็นข้ออ้างลอย ๆ ไม่ได้แสดงเหตุแห่งการไม่ชอบไว้เลยว่าไม่ชอบเพราะเหตุใด ตรงไหน จึงต้องถือว่าคำให้การของจำเลยไม่ได้แสดงโดยชัดแจ้งตามที่กฎหมายบังคับ คดีจึงไม่มีประเด็นในเรื่องนี้เช่นเดียวกัน และต้องฟังว่านายสมบุญมีอำนาจฟ้องคดีนี้ได้พิพากษายืน
