คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงฟังว่า ที่พิพาทเดิมเป็นของ ร.บิดา ล.โจทก์ ขายให้แก่ ล.โจทก์ ต่อมา ร.นำรังวัดที่ดินของ ร.และของ ล.โจทก์ด้วย รวมโฉนดเดียวกันลงชื่อ ร.เป็นเจ้าของคนเดียว ล.โจทก์ไม่คัดค้าน แต่คงปกครองในที่รายพิพาทมา ๙ ปีเศษ ต่อมา ร.โอนที่สวนของ ล.โจทก์ให้ ป.จำเลย ๆ โอนขายให้ ท. จำเลย ๆ รับซื้อไว้โดยรู้ว่าที่เป็นของโจทก์ แลจำเลยก็มิได้เคยเข้าปกครองที่นี้เลยดังนี้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ผู้เดียวได้ถืออำนาจปกครองในฐานที่เป็นเจ้าของตลอดมา ๙ ปีเศษ โจทก์ย่อมได้กรรมสิทธิโดยทางปกครองปรปักษ์ และการปกครองทางปรปักษ์ตามกฎหมายไม่มีข้อยกเว้นระวางบิดากับบุตร์ ข้อสำคัญอยู่ที่ปกครองโดยถืออำนาจเป็นเจ้าของที่ดิน จึงพิพาทให้โจทก์มีกรรมสิทธิในที่พิพาทห้ามไม่ให้จำเลยเกี่ยวข้อง
