คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. 2498 โจทก์ตกลงว่าจ้างจำเลยทำการก่อสร้างอาคารโรงเรียนวัดเก้าเลี้ยวตามแบบ 030 จำนวน 1 หลัง ในราคา 219,000 บาท จำเลยตกลงรับจ้างโดยจำเลยเป็นผู้จัดหาสิ่งของและสัมภาระมาทำการปลูกสร้างให้ถูกต้องตามแบบแปลน และวัสดุจะต้องมีขนาดและคุณภาพตรงตามสัญญา จำเลยปลูกสร้างอาคารดังกล่าวแล้วเสร็จและส่งมอบอาคารให้โจทก์ โดยอ้างว่าได้ปฏิบัติตามสัญญาถูกต้องเรียบร้อยโจทก์ชำระเงินค่าก่อสร้างให้จำเลยครบถ้วนตามสัญญาแล้ว ต่อมาโจทก์ตรวจพบความจริงว่า คานคอนกรีตช่วง 6 เมตร จำนวน 8 คาน มีรอยแตกร้าวเพราะจำเลยใช้เหล็กยืน เหล็กปลอก เหล็กคอม้าหย่อนกว่าขนาดที่กำหนดไว้และไม่ใส่เหล็กคอม้าตรงกึ่งกลางเสาซึ่งผิดสัญญา เป็นเหตุให้คานรับน้ำหนักไม่ได้จึงแตกร้าว
นอกจากนี้จำเลยยังสร้างเสาคอนกรีตมีขนาดเล็กกว่าที่กำหนดไว้ในรูปแบบแห่งสัญญา และนำตงที่มีขนาดไม่เท่ากันมาวางบนคานซึ่งผิดสัญญาตามรูปแบบทำให้ตงบางอันไม่วางบนคาน เมื่อสร้างพื้นแล้วเป็นเหตุให้เกิดการสั่นสะเทือน เมื่อมีแรงกระแทกบนพื้นทำให้อาคารขาดความมั่นคงแข็งแรง โจทก์ใช้อาคารหลังนี้ไม่ได้เพราะอาจเกิดอันตราย โจทก์แจ้งให้จำเลยสร้างส่วนที่ผิดจากสัญญาใหม่ จำเลยเพิกเฉยโจทก์จะต้องจ้างบุคคลอื่นให้ก่อสร้างแทนจะต้องใช้จ่ายคิดเป็นเงิน 86,414 บาทโจทก์เรียกร้องให้จำเลยใช้ค่าเสียหายจำนวนนี้ จำเลยเพิกเฉย ขอให้บังคับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 86,414 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเงินเสร็จแก่โจทก์จำเลยให้การว่า
จำเลยได้รับเหมาก่อสร้างอาคารโรงเรียนตามฟ้องจริง คณะกรรมการตรวจการจ้างได้รับมอบงานจากจำเลยด้วยดีไม่ขัดข้องความเสียหายจะเกิดขึ้นจริงหรือไม่ จำเลยไม่ทราบและไม่รับรอง หากจะเกิดก็เสียหายไม่เกิน2,000 บาท และเป็นเรื่องสุดวิสัยนอกเหนือความรับผิดของจำเลย ปัจจุบันอาคารโรงเรียนยังใช้ได้ดีไม่เสียหาย คดีโจทก์ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 601 ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว วินิจฉัยว่าคดีโจทก์ขาดอายุความ
Result
พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ปัญหามีว่าคดีโจทก์ขาดอายุความหรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า โจทก์รับมอบงานการก่อสร้างอาคารพิพาทจากจำเลยเมื่อเดือนเมษายน 2517 โดยคณะกรรมการจ้างทำการตรวจการก่อสร้างแล้วเห็นว่าจำเลยทำการก่อสร้างแล้วเสร็จตามสัญญาเรียบร้อย ต่อมาเมื่อวันที่ 23เมษายน 2518 ได้ตรวจพบความชำรุดบกพร่องของอาคารพิพาท โจทก์ต้องฟ้องจำเลยผู้รับจ้างภายในปีหนึ่งนับแต่วันการชำรุดบกพร่องได้ปรากฏขึ้นคือวันที่ 23เมษายน 2518 แต่โจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ 7 เมษายน 2520 เป็นเวลากว่าปีหนึ่งแล้วคดีโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 601หาใช่เป็นกรณีผิดสัญญาจ้างซึ่งมีอายุความ 10 ปีดังที่โจทก์ฎีกาไม่พิพากษายืน
