คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำให้เกิดเพลิงไหม้โดยการจุดไฟเผาหญ้าในไร่ของจำเลยเป็นเหตุให้ไฟลุกลามไปไหม้ทรัพย์ของนายทองที่อยู่บริเวณใกล้เคียงกับไร่ของจำเลยเสียหายคือโรงเรือนอันเป็นที่อยู่อาศัยและทรัพย์สินอื่น ๆ อีกหลายรายการ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 220จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 220 วรรคสอง ลงโทษจำคุกจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ที่จำเลยฎีกาว่า การกระทำของจำเลยเป็นไปตามปกติธรรมดาของชาวสวนชาวไร่ทั่วไปซึ่งบุคคลในขณะจุดไฟเผาย่อมไม่คาดคิดถึงผลการกระทำของตนว่าเพลิงจะลุกลามไปจนน่าจะเป็นอันตรายแก่ทรัพย์ผู้อื่นจำเลยจึงยังไม่มีความผิดตามฟ้อง เพราะเป็นการกระทำที่ไม่อาจคาดคิดว่าน่าจะเป็นอันตรายแก่บุคคลอื่นหรือทรัพย์สินของผู้อื่น แต่เหตุที่เกิดเพลิงไหม้ทรัพย์โจทก์ร่วมนี้เพราะจำเลยกระทำโดยประมาทนั้น เห็นว่าการที่จะคาดคิดว่าการจุดไฟของจำเลยน่าจะเป็นอันตรายแก่บุคคลอื่นหรือทรัพย์สินผู้อื่นหรือไม่นั้นเป็นความคิดเห็น เป็นการคาดคะเนเหตุการณ์ข้างหน้าที่ยังไม่เกิดขึ้น เป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่จะนำไปสู่ปัญหาข้อกฎหมายว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำโดยประมาทหรือไม่อีกต่อหนึ่ง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาพิพากษายกฎีกาของจำเลย
