คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกอีก 2 คนที่ยังไม่ได้ตัวมาฟ้อง มีเจตนาฆ่าผู้ตาย โดยได้ร่วมกันใช้อำนาจด้วยกำลังกายผลักผู้ตาย ให้ตกลงมาจากรถยนต์โดยสารสองแถวเล็กลงไปที่พื้นถนนจนศีรษะกระแทกกับพื้นถนนอย่างแรงเป็นเหตุให้ได้รับอันตรายแก่กายถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 83จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 290 จำคุก 6 ปี คำขออื่นให้ยกโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า แม้จะไม่ได้ความชัดว่าพวกของจำเลยผลักผู้ตายตกลงจากรถตามที่โจทก์ฟ้อง แต่การที่พวกของจำเลยใช้มือดึงมือผู้ตายมือต่อมือในขณะผู้ตายอยู่ท้ายรถ ไม่มีอะไรยึดเหนี่ยวไม่ให้ตกลงไปจากรถและในขณะเดียวกันนั้นจำเลยขับรถพาผู้ตายไปด้วยความเร็วมาก ถ้ามือของผู้ตายหลุดจากมือของพวกจำเลยหรือพวกของจำเลยปล่อยมือผู้ตายไป ผู้ตายย่อมจะต้องเสียหลักตกจากรถและจะต้องได้รับอันตรายถึงแก่ความตายได้อย่างแน่นอน เหตุนี้การที่ผู้ตายหลุดจากมือของพวกจำเลย ไม่ว่าจะเป็นโดยผู้ตายดึงหลุดหรือพวกของจำเลยปล่อยให้หลุดจนเป็นเหตุให้ผู้ตายตกลงจากรถในลักษณะนอนหงาย ท้ายทอยน่วมเลือดออกจากปากถึงแก่ความตายจึงเป็นผลที่เกิดขึ้นโดยตรงจากการกระทำของจำเลยกับพวก
เห็นได้ว่าเป็นการกระทำที่เล็งเห็นผลร้ายได้อย่างแน่ชัด จึงเป็นการกระทำโดยมีเจตนาฆ่าผู้ตาย แม้ข้อเท็จจริงตามที่ปรากฎในการพิจารณาจะแตกต่างกับข้อเท็จจริงดังที่กล่าวในฟ้อง แต่ก็มิใช่ข้อสารสำคัญและทั้งจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้ศาลจึงลงโทษจำเลยได้ จำเลยจึงต้องมีความผิดฐานร่วมกันฆ่าผู้ตายโดยเจตนาตามที่โจทก์ฟ้องพิพากษากลับเป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 83 ให้จำคุกมีกำหนด 15 ปี
