Supreme Court Judgment No. 1685/2530

คำพิพากษาศาลล่าง

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งแต่งตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายผู้คัดค้านยื่นคำร้องว่าผู้ร้องและเลยไม่ปฏิบัติตามหน้าที่ ขอให้ถอนผู้ร้องจากการเป็นผู้จัดการมรดก และตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายผู้ร้องให้การว่าได้ปฏิบัติหน้าที่ผู้จัดการมรดกครบถ้วนศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ถอนผู้ร้องจากการเป็นผู้จัดการมรดกและตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดกแทนผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหาว่าผู้ร้องละเลยไม่ทำการตามหน้าที่หรือมีเหตุสมควรให้ถอนผู้ร้องจากการเป็นผู้จัดการมรดกผู้ตายหรือไม่ ผู้คัดค้านกล่าวอ้างว่า ผู้ร้องไม่แบ่งมรดกให้แก่ทายาทและเบียดบังเอาที่ดินมรดกเป็นของผู้ร้องเสียเอง โดยผู้คัดค้านมีนายผ่อน

พัฒภู่ ทายาทคนหนึ่งของผู้ตายมาเบิกความว่า หลังจากเป็นผู้จัดการมรดกแล้ว ผู้ร้องยังไม่ได้แบ่งมรดกให้แก่ทายาทเลยนายช้างแม้จะได้รับส่วนแบ่งก็ไม่เป็นธรรม แต่พยานกลับเบิกความตอบทนายผู้ร้องว่า เคยบอกทนายว่าผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกนี้เหมาะสมแล้ว และนายสำราญ โพธิ์กิ่ง รับราชการที่สำนักงานที่ดินอำเภอวิเศษชัยชาญ ซึ่งเป็นพยานผู้คัดค้านเบิกความว่า หลังจากผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกแล้วก็นำเอกสารต่าง ๆ เกี่ยวกับที่ดินมาลงชื่อในฐานะของผู้จัดการมรดก และยังโอนมรดกให้แก่ผู้คัดค้านกับนายช้างและนายแผน พยานเคยไกล่เกลี่ยให้ระงับข้อพิพาท แต่ผู้คัดค้านจะเอามากกว่าที่ได้รับแล้วผู้ร้องก็ยอมทุกอย่าง ส่วนผู้ร้องมีนายช้าง พัฒภู่

นายแผน พัฒภู่ ทายาทของผู้ตายมาเบิกความว่า ผู้ร้องเป็นผู้จัดการศพผู้ตายและแบ่งที่ดินให้แล้วและนายแผนยังเบิกความด้วยว่าผู้คัดค้านไม่เหมาะที่จะเป็นผู้จัดการมรดก เนื่องจากเป็นคนขี้เหล้าเมายาตามคำเบิกความของพยานผู้ร้องและผู้คัดค้านและหลักฐานการโอนที่ดินเป็นของผู้ร้องและทายาทบางคนรวมทั้งผู้คัดค้านก็ปรากฎว่า ทายาทอื่น ๆ ให้ความยินยอมแล้ว จึงเห็นได้ว่าผู้ร้องยังมิได้ละเลยไม่ทำการตามหน้าที่ผู้จัดการมรดกและได้จัดการแบ่งมรดกให้แก่ทายาทแล้ว แม้การแบ่งทรัพย์มรดกจะไม่ถูกต้องตามส่วนที่ทายาทควรจะได้ตามกฎหมายก็เป็นเรื่องที่จะต้องว่ากล่าวกันต่างหาก เพราะทายาทส่วนมากก็เห็นว่าผู้ร้องเหมาะสมที่จะเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายมากกว่าผู้คัดค้านศาลฎีกาเห็นว่ายังไม่มีเหตุสมควรที่จะถอนผู้ร้องจากการเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตาย่ ฎีกาของผู้ร้องฟังขึ้น"